- Kategori
- Kitap
Kendime gelemedim
40'ıma beş yaş var daha. O yüzden önce ismi etkiledi beni: "Bayılmışım... kendime geldiğimde 40 yaşındaydım". Daha ilk sayfasında başladı sayfalara sürüklenmem. Bir yazarın gerçekleri yazdığını düşünürüz çoğu zaman. Kendi hayatından anlatılar olduğunu yazdıklarının ve işlediği duyguların da kendi duyguları olduğunu. Buradan bakarsak kitaba, yaşananlar da duygular da bir kadının rahatlıkla anlatamayacağı cümlelerden kurulmuş. Ve aslında çok az bir kadının da özgürce ifade edebilceği rahatlıkda cümlelerden...
Sonra sayfalarından anlatılanlar fışkırıyor, bir tiyatro sahnesi gibi canlanıyorlar ve sahneleniyorlar yanıbaşımda. Küfür ederken ben sövüyorum, şarkı söylerken ben bağırıyorum, kendimi terapi odasında buluyorum. Müge... Sinan... anne... baba derken her sayfasında kendinden bir hikayeye rastlıyorsun. Aslında o hayatla alay eden, dans eden anlatımın altındaki derin hüznü yakalıyorsun. Aşkı kovalayışı ve de aşksızlığı. Güvenmeyi, kaybetmeyi görüyorsun kitabın sayfasındaki kadının gözlerinde... Camdan aşağıya seslenmenin hiç sevmediği şey olduğu konusunda aynı fikirde oluyorsun. Birilerine inat saçımızın rengini değiştirdiğimizi anımsatıyor başka bir sayfada. Çocukluğumuzun karpuz kollu giysileri geliyor gözümüzün önüne. Herşey o kadar gerçek hayattan alıntı ki.... herşey o kadar iyi anlatılmış ki. Okurken yaşamak bu olsa gerek.
Bu kitapla tanıştığım için mutluyum ben. Kitaba ara vermek için sayfalarını kapattığımda öyle çok sayfa geçtiğimi farkettim ki, "atladığım sayfa mı oldu acaba?" diye geri döndüğüm oldu.
Yüreğinize kaleminize sağlık sevgili Şebnem Aybar.....
- Toplam blog
- : 76
- : 634
- Kayıt tarihi
- : 08.04.10
Yemek seçmem, kızartmayla köfteyi tokken bile yerim. Çaysız ölürüm; migrenim tutar. Ya çoktur bir..