- Kategori
- Deneme
Konuşur gibi yazmalı insan...
Yolculuk kendimizedir. Allah kimseyi bu yolda utandırmasın. Amin.
Konuşur gibi yazmalı insan… Hani bir dostla sohbet eder gibi…
Doluysa içi, dünyayla, evrenle ilgiliyse aklı… Kalbi insanca atıyorsa… Kör değilse vicdanı… işine öyle geldiği için susmuyorsa dili… Elleri var ya, hani o her şeyi tutan elleri… Bi gün mert, adil bir düzenin kurulabileceğine, o düzenin bir ucundan tutabileceğine inanıyorsa, en azından bunu düşlüyorsa… Konuşur gibi dile gelmeli kalemi… Ben yazarım diyen, konuşur gibi anlatmalı meramını…
Okurla iletişim kurabilmenin, duygu ve düşünceyi başkalarına da geçirebilmenin en kısa, en kolay yoludur bu tarz… İç sesini dinlemeye koyulduğunda, illa bir yön verir sana kalbin… Tıpkı konuşurken bir yandan da yolunu aradığın gibi…
Konuşur gibi yazabilmenin de bazı şartları var elbet.
Samimi olacaksın. İçten davranacaksın. Her şeyden çok ve önce nefsini gözleyeceksin. İnsanlar birbirine benzer. Aynı duygu ve düşünceleri milyarlarca kişi de taşıdı daha önce. Sen onların bir suretisin yalnızca... İnsanlığa cürmünce, özün kadar miras bırakırsın sadece. Ve sen kimsin? sorusunu, başkaları yanıtlayacak daima. Bambaşka şeyler düşünsen de fark etmez. Anlatabildiğin kadarsın çünkü.
Korkuya, komplekse, yargılanma kaygısına kapılmadan; gözüpek bir yol edineceksin kendine. Ve bulduğun o yol, bazen, değil söylemeye, düşünmeye bile cesaret edemediğin şeyleri yazdırıverecek sana. Ve yazdıkça, kendinle daha fazla barıştığını farkedeceksin ister istemez…
Birilerine bir kürsüden hitap etmek gibidir konuşur gibi yazmak… Söyledikçe, zaman ilerledikçe, bilgin tamsa, dersine çalışarak çıkmışsan kürsüye; her an daha fazla güvenirsin kendine. Ve zaman geçtikçe güçlenmen, birilerini toplar etrafında. Çoğu insan güce tapar. Yaşamda hiçbir şeyi seni yazmak kadar büyütemez. Kitlelerle buluşabilmenin, düşüncelerini yayabilmenin en kestirme güzergahında yürütür seni kelimelerin… Hele de konuşur gibi yazabiliyorsan…
Denemekten çekinme. İcabında, harf harf, hece hece öğreneceksin konuşur gibi yazmayı… Yeni yeni dillenen bi bebecik gibi belki… Ve akışına, yüreğinin rüzgarına bırakırsan kendini; pupa yelken açacaksın tüm denizlere… Gökyüzünde sana sınır yok! E haliyle, karada ve toprağın üzerinde de kendin gibi yürüyebileceksin.
İstersen bi niyetlen... Başlayan hiçkisme pişman olmadı konuşur gibi yazmaktan… Ve bu yöntem, emin ol ki kimseyi utandırmadı bugüne kadar. Çünkü olduğun gibi görünür, göründüğün gibi olursun bu sayede… Tıpkı Mevlana’nın evladı olmayı başarabilmiş bütün Anadolu insanları gibi…
Not: Yazıda kullanılan görsel internetten alınmıştır.
- Toplam blog
- : 1349
- : 1777
- Kayıt tarihi
- : 30.01.11
İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi Halkla İlişkiler veTanıtım, A.Ö.F. Adalet Yüksek Meslek ..