- Kategori
- Güncel
Kor yüreklerde...
Şimdi nasıl ellerini sıvazlıyor, nasıl çirkin dişlerini göstere, göstere sırıtarak ellerindeki ekmeklerine kan sürüp, salyalarını akıtıyor o emperyalist güç odakları ve onların uşakları.
Bir adım daha attık diye...
Tıpkı bundan önce olduğu gibi genç fidanlara kıyılmakta ve evlat diye acılarını çekmiş, sevinçlerini paylaşmış, gözyaşını dağlanan ciğerine damlatmış Anadolu Anaları ise ellerini sinelerine vurmakta...
O sine nasıl yanıyor nasıl?
Bu güç odakları ve onların ellerinde bulunan zincirli yönetimlere karşı mücadele veren; biri Mehmet, öbürü Memo bak Çanakkale’ ye, Antep' e, Urfa’ ya yan yana, kucak kucağa yatıyor.
Değil mi ki tarihin süzgecinden bakıldığında Kabil'in neslinden gelenler, değil mi o ekmeklerine kan sürüp salyalarını akıtarak yiyenler.
Ve değil mi ki onların karşısında haksızlığa, adaletsizliğe haykıran ve hak adalet için uğrunda başını; gözünü kırpmadan veren Habil'in torunları...
Bir Mehmet yükseliyor vatan diye korkum yok rahmet onu zaten kucaklar ve yükselirken Memo gerideki egemen güçlere ve onun tayfalarına bakıyor. Yaptıklarına sadece gülüyor. Gül yüzüyle...
Gül yüzüyle; Anaların yüreğine üzülme diyor. Üzülme! Bu güç odakları ve onun satın aldığı artıklar bir gün tek, tek ortaya çıkacaklar ve yüzlerinde simsiyah bir leke ile tarihe düşecekler.
Buyurun yiyin elinizdeki kanlı ekmekleri salyalarınız akarak.
Ama unutmayın nasıl olsa geri de hiç dönmeyecek ve döndürülemeyecek Mehmetler, Memolar var!
Geri de üç soru:
Nasıl söylerim acınızı paylaşıyorum diye nasıl?
Acıyı paylaştırmamak için ne yaptım ki?
Nasıl nutuk atarım o defin sırasında nasıl?
Yüreğim yanıkken... Ve bu soru akıllarda dururken…
Kim bu emperyalist uşakları, salya siliciler?
- Toplam blog
- : 371
- : 835
- Kayıt tarihi
- : 14.02.09
Adalet önce kendimizde başlamalı ve haksızlıklar sorgulanmalı ve hataların, afetlere dönüşmeden ..