Kötü güzeldir

Lafa gelince ‘Cennet yurdumuzun her yeri bir başka güzel’ deriz. Ama iş icraata gelince kendi cennetimizi cehenneme çevirmek için hummalı bir çalışmanın içinde, kendi payımıza ne düşüyorsa hiç eksiksiz yerine getiririz. Vergi ve diğer vatandaşlık görevlerinden nefret ederiz. Askerlikten kaçarız, bedelli olsun da zamanımı ziyan(!) etmesin diye düşünürüz. Zaman konusunda zaten ne kadar tutumlu olduğumuzu herkes bilir! Sanki o tasarruf ettiğimiz zamanı bir halta yarar işlerde kullanırız da. Gider tırı-vırı işlerle uğraşırız. Kahve köşelerinde okey gibi ‘zeka oyunlarını’ büyük bir beceri ile oynarız. Kadınlar da kendilerini bundan ayrı görmesin. Üç beş tanesi bir evde toplandığında kahve kültürünün değişik bir şeklini uygularlar dururlar. Sonuç olarak çan-çan, lak-lak ne kadar gereksiz iş varsa vakit öldürmek için tam ortasına atlamayı severiz. Bu vakit denilen şey zaten kötü, gereksiz, değersiz bir şeydir. O yüzden öldürülmesi gereken bir şeydir.

Boş vakitten arta kalan(!) kısıtlı zamanımızı da nimetten sayar ve öylesine değerli zannederiz ki sormayın gitsin. Ne geleceğimizi planlamaya, ne iki kitap okumaya, ne de zihinsel gelişimimize katkısı olacak etkinliklere vakit ayırırız. Sonra da içinde yaşadığımız toplumun yoz, yobaz halinden dem vurur dururuz. Birilerinden duyduğumuz iki-üç tane klişe lafı orada-burada tekrarlar, sanki bir şeyler bilir, bir şeyler ile ilgilenir rolüne yatarız. Biri çıkıp da; o konuda soru sorsa, detaya girse apışır kalırız. Lafı dolayacak yer ararız.

Hiçbir konuda TAM olmamaya özen göstersek bu kadar olur. Yetersizlik ve baştan-savma olmak becerilerimize de yansımış. Bizim aydınlığımız yağı bitmiş gaz lambası gibidir. Her başladığımız işe mutlaka bir eksik, pürüz üretiriz.

HİÇBİR İŞ DÜZGÜN GİTMEZ!..
Bu tür bir sonuca gitmemizde iki sebep vardır:
1- İşi yapacak olanın yeteneğinin çok üstünde işlere talip olması.
2- İşi verecek olanın ederinin çok altında bedeller ödemesi.

Aslında bu ikilinin işleyen bir kural olması, hiçbir işimizden hayır gelmemesinin ‘TEK SEBEBİ’dir. Sonuç olarak düşük kalitede, mal, hizmet, bilgi, teknoloji ve kültür üreten büyük bir kısır döngü ortaya çıkar. Bu döngü; birbirini kovalayan sarmal bir kaos çemberidir. Sebepler ve sonuçları birbirinin sebebi ve sonucudur.

Karmaşanın ve başarısızlığın yegane sebebi budur.
Hep sevgi ile kalın.

Murat SEVGİ
msevgi@mental.com.tr

Resim:
http://www.facebook.com/album.php?aid=134790&id=679942416&l=33305e6cda