- Kategori
- Gündelik Yaşam
Küçücük elleri, kocaman bir gülümsemesi var
Küçücük elleri kocaman bir gülümsemesi olan bir aşkım var artık. Sevgisinde hiçbir sahtelik olmayan o kadar saf o kadar güzel ki. Öyle bir sarılışı var ki hiç bırakmak istemiyor insan. Kim mi? 6 yaşında çok güzel bir çocuk. Adı Ömer. Gözleri ışıl ışıl kaygısız tasasız büyük bir mutlulukla oyun sevdasında…
Bugün arkadaşlarımla yemeğe gittik. Çok güzel geçen yemekten sonra sohbetler edildi, sıcak çaylar içildi. Ne kadar uzun zamandır böyle bir şey yapmamıştık. Hepimize çok iyi gelmişti bu yemek. Ama en çok beni mutlu etti. Çünkü ciddi sıkıntılar geçirdiğim bir dönemde bu değişiklik ve o güzel gülümsemesi, sıcacık sımsıkı sarılışı ile Ömer beni her şeyden uzaklaştırdı. Dert, sıkıntı, üzüntü her şey uzaklaştı kafamdan…
"Sen bize gel lütfen" diyordu ayrılırken yemekten. Gülerek söylüyordu "gerçekten ben onu aldım diye" :)))) Çocukların o karşılıksız güzel sevgisi ne kadar değiştiriyor insanın ruh halini. Aşkımla ayrılmak zor gelmişti. Yine kocaman gülümsemesiyle arabanın camından el sallıyordu bana. Bizden uzaklaşana kadar da bu el sallama devam etti. Bu küçük varlıkların masumluğu ve saf sevgilerinin hayata verdiği renk bambaşka. Hayata onların penceresinden bakmak gerekiyor bazen. Yaşam kaygısı ve sıkıntılı bir gözle bakmaktansa bu mutlulukla bakmak çok daha güzel.
Kısa süreliğine olsa da çocuk gözlerle bakmak dünyaya fena olmazdı değil mi?
- Toplam blog
- : 194
- : 1525
- Kayıt tarihi
- : 04.08.06
1981 yılında aslında istenmiyor olsam da geç alınan karardan dolayı hayattayım:)) Haritacıyım ve işi..