- Kategori
- Tiyatro
Kurban
Sinema büyük bir tutkudur benim için. Her fırsatta giderim. Ya da sevdiğim, merak ettiğim filmlerin dvd-vcdlerini satın alıp izlerim. Tiyatro öyle değil ama... Sinema gibi her zaman izlemek mümkün olmuyor.Küçük şehirde yaşamanın dezavantajlarından biridir sanatsal faaliyetleri yakından takip edememek. Şikâyetçi miyim? Bazen “Evet”, bazen “Hayır”. Çünkü büyük şehrin kalabalığındansa, küçük şehirlerin sakinliği tercihim… Yani bazı zevklerden feragat etmek gerekiyor. Ama şehir dışına gittiği zaman bu fırsatı kaçırmamak gerekir diye düşünüyorum. Yani eldeki seçenekler değerlendirilebilir. Bende bunu yaptım. Ankara Devlet Tiyatrolarının “Kurban” isimli oyununu izledim… Güzel bir doğum günü hediyesiydi benim için, içimdeki güzellikten :)))
Kurban… Anadolu kadınının en büyük kâbusunu anlatıyor… Eşinin, sevdiğinin gönlünün başka bir kadına kaymasını; hanesine o kadının getirilmesi ve bu zamanda geçen acıyı özetliyor oyun… Eskiden günümüze kadar süregelen ve hala tam bir özgürlüğe varmayan noktayı yani kadının suskunluğunu, özgürlüğünün kısıtlanmasını, konuşma hakkının gasp edilmesini, hanesine yapılan haksızlığı net bir şekilde hem de o dar zamana mükemmel bir şekilde oturtmuşlar…
Bir kadın ve eşi… Anadolu topraklarında sık yaşanan bir olay… Üzerine gelen bir kadın… Ve değiştirilemeyen bir kader… Bu defa kurban gelinin ayaklarına serilen bir koç değildi… Bu topraklarda kurban; kadın ve çocukları oldu… Aynı oyundaki gibi… Aynı çok defa Anadolu’da yaşanan ve yaşanmaya devam eden gibi...
Konusundan oyuncularına, giysilerinden makyajına, dekorundan müziklerine kadar mükemmel bir oyundu… Fırsatı olanlara şiddetle tavsiyemdir… Çarşamba, Perşembe ve Cumartesi seansları var. http://www.devtiyatro.gov.tr/eser/eser1334.asp adresinden de ayrıntılı bilgi edinilebilir. Miraç Eronat’ı TRT’nin dizilerinden beğenirdim ama tiyatro sahnesinde çok daha güzel ve işini mükemmel yaptığını görme şansım oldu… Eh bu da benim için sevindirici…
Bu arada söylemeden geçemeyeceğim bir durumda yaşadım. Yanımda oturan bayan oyun boyunca güldü… En acı sahnelerde de kahkahalarını duyduk… Hem oyuncuların hem de bizim konsantremizi bozdu zaman zaman… Hala sinema, tiyatro gibi yerlerde nasıl izleyeceğimizi bilmiyoruz… Ve bir tebrikte bu olumsuzluğa rağmen kızmadan, gülmeden ve herhangi bir tepki göstermeden oyunu çıkardıkları için… Ben olsam kesin dağılmış olurdum :)))) Oyun esnasında boğmak, oyun sonrasında “Neye gülüyordunuz” sorusunu yöneltmek istedim ama çoktan gitmişti :)))) Sözün özü fırsatınız varsa bu güzel oyunu görün derim…
Not : Kurban'ın en iyi oyuncularına; yani Sevgili Redife ve Onur'a sevgilerimi ve teşekkürlerimi iletiyorum.
Fotoğraf : http://www.devtiyatro.gov.tr/eser/eser1334.asp
- Toplam blog
- : 194
- : 1525
- Kayıt tarihi
- : 04.08.06
1981 yılında aslında istenmiyor olsam da geç alınan karardan dolayı hayattayım:)) Haritacıyım ve işi..