- Kategori
- Psikoloji
Bilelim de...

Seni, beni, onu ne bileyim sağdaki, soldakini hadi birde uzaktakini uysallaştıran zaman… De ki; “Boşa kürek çekiyorsun. Vereceğim sadece iki güzel gün”… Bileyim de öyle davranayım… Bileyim de hedefimden, yolumdan şaşmayayım… Ulaşamayacaklarımı koymayayım aklıma… Hayal dünyamı geniş tutayım da, gerçek hayatta sağlam adım atayım… Bilelim de durmayacağını, bizde koşmaya başlayalım…
De ki, “O güzel günlerini sen seç”… Hayal dünyamı karıştır iyice… Neyi çok istediğimi belirleyeyim… Önceliklerimi düşündür bana… Öğret kendi içinde neyin daha çok değerli olduğunu… Göreyim bende akıp giden ruhunun neresindeyim… Bakayım kimler nasıl seçmiş, nasıl yön vermiş kendine… Bilelim de öyle sevelim hayatı…
Mesela bir çocuğa sorayım o iki güzel günü… Desin ki; “babamla oynadığım futbol ya da annemin sıcacık kucağındaki uyku”… Ruhuna cemre düşmüş bir genç kıza sorayım… Desin ki; “ İlk aşkım, ilk heyecanım, aklımı beş karış yukarı alan, kalbimin dengesini bozan o gün” … Bir anneye sorayım sonra… Desin ki; “ Bebeğimi kucağıma aldığım o an, kokusuyla kaybolduğum gün”… Yaşlı bir çınara sorayım en son “ Gölgemde serinlettiğim insanoğluna, gövdeme yazılan sevgilere ve dallarıma asılan dileklerle dolu her güne”
De ki; “ Vereceğim sadece iki güzel gün. O güzel günleri sen seç”… Bende bileyim de diyeyim ardından sana; “Huzur, sessizlik ve dağılan aklımı toplayacağım bir gün”…
Fotoğraf : Recep Güleç