- Kategori
- Öykü
Londra hikayeleri 2
tyler-burke-in-london
Panodaki haritalardan birini çekip çıkardı. Şömine sönmüştü. Kitabı sehpanın köşesinde isteksizce duruyordu.
Planladığı gibi başlayacaktı şehri gezmeye ama planda olmayan hikâyelerin onu farklı yerlere sürükleyeceğini de tahmin eder gibiydi yeniden. Fotoğraf makinesini çantasına yerleştirdi. Not defterini aldı. Odasına dönüp bir şey eksik mi diye kontrol ettikten sonra kapıyı çekti. Kilitledi. Merdivenlerden aşağı indi. Ahşap merdivenler her zamanki gibi gıcırdadı.
Kendi kendine söylenen yaşlılara benzetti merdiveni. ‘’Söylenme yine…’ dedi. ‘’ Kaç kilo verdim hala mutlu değilsin.’’ Kendi kendine güldü. Arka kapıya yöneldi. Kilitli değildi, açıp çıktı. Islak hava yüzünü öpüp geçti. Yağmur devam ediyordu. ‘’Günaydın yeni gün.’’ Dedi içinden. Aklında dünden kalan sorular vardı. Tekrar tekrar kafasının içinde dönüp duran. Silkindi. Karşı koyamadı… “Onca ümitle bağlanıp beklediğin, geldi mi? Neden hep kadere karşı olmak istedin? Neden ondan, öğrendiğinden başka bir yol olduğunu ispat etmeye çalıştın? Ne yapmak istiyordun?” diye düşündü. Sonra yağmurda ıslanmaya ve her şeyi unutmaya karar verdi. Parka girdi. Islak yaprakların üzerinde yürüdü. Sırılsıklam oldu. Kiliseye girdi. Kimseler yoktu. Arka sıralardan birine oturdu.”Tanrı benimle mi?” diye düşündü.”Onca isyanın ardından benimle olur mu çocukluğumdaki gibi?”Dua etti. Ardına bakmadan kalkıp çıkıp gitti taş yapıdan.
- Toplam blog
- : 29
- : 347
- Kayıt tarihi
- : 28.11.06
Öğrendiklerimiz unuttuklarımızdır bazen ve biz unuttuklarımızı hatırlamak istemeyiz… Bu blogda ne..