- Kategori
- Aile
Mazhar Bey ile Düdü'nün evi
Hayat birlikte güzel!
Adalar kadar iyi geldi bana, belki de daha daha iyi geldi bu akşam, o iş malumundan sonra Mazhar ile Düdü'nün evi, hoşsohbeti çok çok iyiydi bende.
Bir kadın ile bir erkeğin bu uyumunda, mutlulukta uyuyabilirim bol düşlü.
Olumlu yaşam alkışlarıyla sofrada bana eşlik ediyordu Düdü, her zaman evinde huzur bulduğum, dolduğum kadın Düdü.
Düdü, nezaketi gözlerinde ışıldayan kadın!
Dilinde yaşam lezzeti insandan insana coşkuyla akan bu adam, adam gibi bir adam Mazhar Bey, şerefinizde gülümsemekten memnundur bu kulunuz...
Mazhar Bey, hayatı yüreğinde demleyip her daim bana sunan adam!
Mazhar ile Düdü'nün evi bir tiyatro sahnesi. Evin sakinleri bu akşam benim de konuk oyuncu olarak onlara eşlik ettiğim harika bir oyunu sahneliyorlar.
Duvarda iki gül vardı, iki pembe gül; birbirlerine hem çok yakın, hem de...
Bu muhteşem uyumda ben daha çok gülendim, alkışlayan ve sorandım, notlar alan yaşama dair. Bir ara babam da görüntü verdi o perdenin ardından, gül gül; tam sarılma anıydı, kucaklaşma, kenetlenme, ayaklanma, haykırma!...
Her ayın böylesi baharlı bir gülüşünde sizler de oyunumuzda rol almak ister misiniz?
Düdü, hayatın önünde dedem Osman Efendi duruşlu kadın!
Mazhar Bey, naifliği her adımında neşe adam, çocuk adam!
1. Not: Perdeleri hep açık yaşayan insanların, insanlarımızın önünde saygıyla alkışlı eğiliyorum efendim!...
2. Not:
Düdü,
demin de söylediğim gibi,
elleri iyide olan kadın,
yüreği güneş,
gözü Adalar kadın,
sofranda başım dik,
teşekkür çocuğuyum.
Mazhar Bey,
yaşam sahnende,
bana da bir
rol verdiğin için,
hem de dolu dolu
bir roldü verdiğin,
önünde tüm
yaşam sevincimle,
seyircilerimle eğiliyorum,
alkışım kahkahalardan çok.
Ş.Y.
Bir kadın ile bir erkeğin bu uyumunda, mutlulukta uyuyabilirim bol düşlü.
Olumlu yaşam alkışlarıyla sofrada bana eşlik ediyordu Düdü, her zaman evinde huzur bulduğum, dolduğum kadın Düdü.
Düdü, nezaketi gözlerinde ışıldayan kadın!
Dilinde yaşam lezzeti insandan insana coşkuyla akan bu adam, adam gibi bir adam Mazhar Bey, şerefinizde gülümsemekten memnundur bu kulunuz...
Mazhar Bey, hayatı yüreğinde demleyip her daim bana sunan adam!
Mazhar ile Düdü'nün evi bir tiyatro sahnesi. Evin sakinleri bu akşam benim de konuk oyuncu olarak onlara eşlik ettiğim harika bir oyunu sahneliyorlar.
Duvarda iki gül vardı, iki pembe gül; birbirlerine hem çok yakın, hem de...
Bu muhteşem uyumda ben daha çok gülendim, alkışlayan ve sorandım, notlar alan yaşama dair. Bir ara babam da görüntü verdi o perdenin ardından, gül gül; tam sarılma anıydı, kucaklaşma, kenetlenme, ayaklanma, haykırma!...
Her ayın böylesi baharlı bir gülüşünde sizler de oyunumuzda rol almak ister misiniz?
Düdü, hayatın önünde dedem Osman Efendi duruşlu kadın!
Mazhar Bey, naifliği her adımında neşe adam, çocuk adam!
1. Not: Perdeleri hep açık yaşayan insanların, insanlarımızın önünde saygıyla alkışlı eğiliyorum efendim!...
2. Not:
Düdü,
demin de söylediğim gibi,
elleri iyide olan kadın,
yüreği güneş,
gözü Adalar kadın,
sofranda başım dik,
teşekkür çocuğuyum.
Mazhar Bey,
yaşam sahnende,
bana da bir
rol verdiğin için,
hem de dolu dolu
bir roldü verdiğin,
önünde tüm
yaşam sevincimle,
seyircilerimle eğiliyorum,
alkışım kahkahalardan çok.
Ş.Y.
- Toplam blog
- : 650
- : 412
- Kayıt tarihi
- : 07.06.07
İzmir. Aşk ve Şiir. Müzik. Kitap. Varlık ve Sözcükler ve .... ..