- Kategori
- Gündelik Yaşam
Muhabbet kuşu susturuldu!

Kendimi çok suçlu hissediyordum,hayvan sevgisini yaşamak korkuma daha fazla direnemediğim için.
Dışarıda olduğum zamanlar,eve dönerken ona kavuşmak için adımlarımı sıklaştırıyordum.
Araba kullandığım zamanlarda ise gaza biraz daha fazla yükleniyordum!
Onunla oynamak için saatler yetmiyordu.
İlgilenmediğimde huysuzlaşıyor,kulak tırmalayan sesler çıkartıyordu kasıtlı olarak!
Yine onun hasretiyle alalacele eve döndüğüm bir akşamdı.
Ev çok kalabalıktı,misafirler mutluydular.
Şovmen eşşoğlusu yine ortalıktaydı çünkü!
Ama ayaklar altındaydı her zamanki gibi!
Banada gel,banada gel sesleriyle daha da coşmuştu minik yaramaz.
Her uzatılan ayağa koşuşturmaktan yorulmuştu galiba,sehpanın altında gördüm en son defa!
Dinleniyordu.
Yan odaya geçmiştim bir ara.
Salonda yankılanan çığlıklarla geri döndüğümde,donmuştum adeta.
Hemen sokağa attım kendimi saatlerce dolaştım,dolaştım,dolaştım.
Onu aradım çaresizce.
Ne yapsamda eve döndüğümde onu bulamayacaktım.
Boş kafesini görmeye tahammül edemeyecektim.
Ve kafesinde takılı olan o çok sevdiği ballı krakerini!!!