- Kategori
- Şiir
Ne vakit...

ne vakit şiir ağlasam
vedaya aralanır dudaklarım…
yüzleri unutulur bu şehrin
bilmedik ülkeler kucaklar
kelimeler seçilir mişli geçmiş zamanlara
hep yaşanılmayanadır pişmanlık
bir sevmek düşer kalana ki; şöyle böyle değil
e l l e r i m b e n i s e n d e n s o r a r …
gülüşüne böylesi acıkmışken senden yoksunsam halâ
ta dibine koysunlar a ş k ı n !