Nehir

evdeki yatalak anası tembihledi

aman kızım unutma dedi

o falliğe söylemeyi söylediklerimi

gelirse anam de, yürürse anam de

geçerse ırmağı anam de...

tamam ana dedi kalın bilekli kadın

her perşembe gibi, kirli çamaşırlar elde

ve iki başı çıplak yalın ayak önde

düştüler yola azgın akan nehre

aynı rüzgarda çamaşır kurutanlardı

aynı ipte çamaşır kurutanlardan

daha yakındılar avlu duvarlarından

keşiş bilirdi kavgasız günleri

nedeni ne olsa da, o zamandan bu zamana

kavgayı torunlara verdik, onlar da kana

kan düştüğünde toprağa

rengi ateş olur sola sağa

Şehitler götürür yanlarında

dünyadan cenneti

kalana geride derin bir azap

sanki cehennem adaleti

hep bir umut ölmediğine,

hep inanç döneceğine.

cennet ve akılda dünya

cehennem ve dünya akılda

ne cennet ne cehennem

bana seni gerek seni diyen

en büyük aşka cehennem

nehir boyu karşılıklı bağrıştılar kadınlar. çamaşır yıkayanlar gülüşmelerle dinlediler: gelirsem yanına, çarparım ağzına!

yahu dedi biri,

kaç yıldır bu kadınlar

hep böyle kavgalılar

yok mudur bir çaresi,

gelseler bir köprü yapsak

o gelse konuşsa anlatsa derdini

bu gitse misafir konuşsa halini

aynı rüzgarlarda çamaşır kuruttuk

derdimiz ne ki?

yaşlı bilge kadın, ayakları suda balık: aynı rüzgarda çamaşır kurutuktu, doğru, aynı ipte çamaşır kurutanlardan daha yakınıdık, o da doğru;

biz farklıyız dediler,

biz ayrıyız dediler

bir iki de laf edenler, fişşiklediler

başkalarının boğasıyla boğalık ederler.

karanlık nehre binip geleceğinde, ağaçların arkasından ay doğacağında, eve varacaktı kavgalı kadın, anası her perşembe gibi yine soracaktı,

bunu da, deyverdin mi

şunu da, deyverdin mi

lafına laf koydun mu

beynini burdun mu?

diğer kadın eve geldiğinde

ilk soruydu dik kaşların içinde

rüzgar sustu, sustu ney

did you remember what i say?