​ Nemli bir duvardı... / Anılar / Milliyet Blog
Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

12 Eylül '07

 
Kategori
Anılar
 

Nemli bir duvardı...

Nemli bir duvardı...
 

Odamın duvarı nemliydi...
Gelecekle kumar oynuyordum..
Soğuktu..
Camlar buğulanmıştı...
Usulca cama yaklaştım ve aklıma gelen ilk ismi çiziktirdim.. " Sultan ", Sultanım yazabilmiştim..
Özlemiştim annemi, sevdiğimi özlemiştim..
Bir türkü titretti tenimi.. Üşüyen bedenime eşlik eder gibi..
Neşet Ertaş söylüyordu : " Ağlarsa Anam ağlar, gerisi yalan ağlar .. "
Gözlerimi kapatıp usulca sordum hayata ; Bu asiliğin bahanesi nedir diye ?
Ders çalışamıyordum, diyordum ya hava soğuktu... Kalemi tutamıyordum ellerimin arasında..
Sevdiğimi hatırladım..
Ellerimi tuttuğu anı.. Gözlerimde kayboluşunu hatırladım..
Bir gün bir yolculuğa çıkmam gerekiyordu.. Ve sevdiğim kıza bunu nasıl söylecektim, hiç bir fikrim yoktu..
Şurdan burdan konuşurken sordum. Bir kaç gün içerisinde şuraya gitmem grekiyor diye..
Neden olduğunuda anlattım..
( İşim içindi.. )
Dedim ya, kumar oynuyordum hayatla.. Ama kazanacaktım da.. O kadar emindim kendimden..
Sessizce elimi tutup " gitme " dedi..
Gitmem gerekiyordu..
Herşey o'nun içindi belki de ...
Herşey Annem içindi..
Gidiyorum dedim.. Sessizce uzaklaştım yanından..
Otobüse binmeme dakikalar vardı.. Aradı...
Belliydi, gözleri dlmuştu.. Kipriklerine takılı kalmıştı göz yaşları...
" Gitme sevdiğim " dedi, sessizce...
" Özür dilerim ama gitmem gerekiyor dedim, bizim için.. İyi bir gelecek için gidiyorum. " dedim..
" Ben senden çok şey istemiyorum! Yanımda ol yeter " dedi ..
" Hoşçakal, kestane gözlüm " dedim..
Telefonu kapatmıştım.. Aklım karışmıştı..
Üşüdüm.. Titredim.. Korktum..
Dokunsalar ağlardım, yemin ederim...
Döndüm..
Binemedim beni geleceğime götüren otobüse..
gidemedim işte, yarınlara yolculuğa..
Madem öyle oldu dedim..
Süpriz yapayım istedim ve bir arkadaşına telefonla ulaştım, onu her zaman gittiğimiz cafeye götürmesini istedim..
Gittiğinde haber verecekti, verdi de..
Bende oraya doğru gidiyordum, ama içimde ki heyecan beni yoruyordu.. Taşıyamıyordum kendimi..
Mesaj gönderdim..
" Kestane gözlüm ; Burada güneş senin yanında ki gibi doğmadı.. Yanımda olsaydında omzunda seyretseydim, İstanbulu " yazdım..
Mesajıma cevap gelmişti..
" Çok özledim seni.Bak hava soğuk, ellerim üşüyor.. Neredesin ? Bırakma ellerimi .. " yazıyordu..
Gittim yanına..
Hangi elin üşüyor dedim :)
Öyle bakakalmıştı... Baka kalmıştık, ikimizde..
Sanki orada ki herkes o anı bekliyormuş gibi, bizi seyrediyordu..
Dedim ya, odamın duvarları nemliydi belkide ama onun resimleri saklıyordu odamda ki sessizliği..
O olmadan aceba ne yaparım diye düşünüyordum.
Yanındayken bile özlüyordum...

Baka kalmalar bittikten sonra, sarıldık, birbirimize..
Sessizce kulağına eğilip ; " Seni Seviyorum, Kestane Gözlüm " diyebildim ...

 
Toplam blog
: 4
: 1100
Kayıt tarihi
: 29.08.07
 
 

Niğde Üniversitesi Kimya Bölümü mezunuyum. Özel bir kozmetik firmasında çalışıyorum.Hayata 3 (üç) bo..