- Kategori
- Şiir
Ney güzeli
Yakma ruhumu ney yankısıyla dağlar yanıyor
Söndür ateşimi neyden önce nefesinle dayanılmıyor
Ağlayan ney değil ruhumdur vadilerde
Neyden çıkan çığlığın başparesi yüreğimi yakıyor…
Sen neysin ben de yanık yanık öten pare
Yüreğimin telinde acı çektiren name
Pamukdur ruhum nefesinle göklerde divane
Bir ruh oldu bedenim ney inle gezinir avare…
Soluk aldıkça, göğsün gökler gürlüyor
Üfledikçe neye yangınlar körükleniyor
Hançer gibi yüreğime süngüler iniyor
Üfle, üfleyebildiğin kadar neyzen güzeli…
Dudağın hançer, üfledikçe derdini yüreğim çeker
Neyler yanar derdini ruhlar çeker
Çatlasın kulaklarım, ağlasın bulutlar
Gürlesin gökler, seller olup ruhumu söndürsün meyler...
- Toplam blog
- : 358
- : 1023
- Kayıt tarihi
- : 03.09.08
Ne elimde garantim var ikinci bir soluğu almaya Ne aklım erer dünyayı yıkıp ta yeniden ya..