- Kategori
- Gündelik Yaşam
Nurcan...
Nurcan Hanım, otobüs durağında sırada beklerken arkasındaki kadın hasta olduğunu söyleyip sırasını ister.
Nurcan Hanım,”Bende hastayım” der.
Sıra isteyen kadın,”Ayol senin neren hasta” der.
Nurcan Hanım,” Kanserim, başta peruk göğüste de pamuk olunca belli olmuyor “der.
***
Şimdi, Nurcan Hanım bilincini kaybetmiş bir şekilde hastanede yatıyor. Doktorlar bir haftalık ömür biçiyorlar.
Bugün sevgili eşim ziyaret ettiğinde gözlerini ilk kez açmış, bir şeyler söylemek istemiş ama mümkün olmamış.
***
Nurcan Hanım ile tanışıklığımız öğrenci velimiz olmasından ötürü. Eşini kalp krizi sonrası yitirmiş, hayatta tek başına tutunmaya çalışmış asil bir Anadolu kadını. Ailece sevgimizi saygımızı kazandı.
***
İnsanın elinden bir şey gelmemesi ne kadar acı.
O artık son saatlerini yaşıyor.
***
Kanser illeti önce göğüs, sonra ciğerler ve daha sonra beyne kadar sirayet etti.
Tıp biliminin yapacakları tükendi.
***
Pozitif, hayata tüm olumsuzluklarına rağmen iyi yönlerinden bakmayı bilen Nurcan hanım’ın yazdıklarımdan haberi olması olanaksız.
***
Hayat hiç adil değil.
***
Her an bir telefon çalıp malum haberi verebilir.
***
Nurcan hanım olanak buldukça bir araya geldiğimizde sevgili eşini rüyasında gördüğünden söz ederdi. Son kez hastaneye yatmadan önce ziyaret ettiğimizde “Artık onu rüyamda göremiyorum” diyordu.
***
Bugün, günlerdir açmadığı gözünü açıp bir şeyler söylemek istemiş, söyleyemedi.
***
Yazıya başlarken Nurcan hanım’ın onca olumsuzluğa karşın hayatı nasıl ti’ye aldığını vurgulayan bir anısı ile başladım.
Bilesiniz, bu dünyadan bir Nurcan geçip gidiyor.
***
Hayat hiç adil değil, keşke…
- Toplam blog
- : 1114
- : 827
- Kayıt tarihi
- : 28.09.06
Ankara'da yaşar, dünyalı,aynadaki görüntüsüne muhalif, vicdan hesapları yapmaktan yorgun, yaşanıl..