- Kategori
- Aşk - Evlilik
O ev bizim olsa…
alıntı
Küçücük, giriş katta bir ev. Yeni evlenen bir çift için ideal olacağına eminim, ya da bana mı öyle geliyor. Bilmem nedense bana çook sirin gözüküyor.
Minicik bir balkonu var mesela, balkona çıksa bahçede oturmuş gibi hisseder insan, güller, yemyeşil çimenlerle bezeli şirin bir bahçesi var binanın ve bahçe tam balkonun dibinde. Sonra salonu bile öle küçük gözüküyor dışardan, sıcacık sanki… Hem mevkiside çok iyi yani alışık olduğumuz mahalle ve insanların olduğu yerde, üstelik otobüs dolmuşa da yakın, ee ne de olsa evliliğimizin ilk yıllarında hemen bir arabamız olamayabilir. Sonra el ele verip gezmeye çıksak bir saatte çarşıya bile ulaşırız, yeri merkezi bile sayılır…
Nedense her önünden geçişinde biraz daha hayallere kapılıyorum o evle ilgili, korkuyorum bazen satılık yazısı kalkacak satılmış olacak diye, ama geçerken önünden görünce hala asılı duruyor, bir oh çekiyorum en derinden. Nedenini bilmiyorum ama çook sıcak geliyor o ev bana içini bilmeden hayaller kuruyorum.
Küçük bahçeli balkonda sana sofralar kuruyorum mesela, o sıcacık salonda misafirlerimizi ağırlıyoruz. Sonra mutfağını gördüm geçenlerde, yanan ışıklar altında aralanmış perdenin altından, dolaplarında pembe, beklide turuncu tam seçemediğim renklerde desenleri vardı mutfağın, bizim olsa o ev ben o renkleri kırmızı yaptırmak isterim, benim mutfağım kırmızı olmalı diyorum ya hep bizim mutfağımız olursa o mutfak onu da kırmızı yapmayı isterim. Biliyorsun tüm mutfak gereçlerinde kırmızı ağırlıklı alışveriş yapıyorum bile şimdiden…
Kırmızı mutfağımız, sıcacık salonumuz, minicik bahçeli balkonumuz… Bizim diye hayallerini kuruyorum bile o evin önünden her geçişimde…
En çok neden korkuyorum biliyor musun? Biz o evi alacak parayı biriktirene kadar, evleneceğimiz gün gelene kadar çook zaman var daha, ya bir gün hayaller kurduğum o evin camındaki satılık yazısı indirilirse!!!
Ben görmeden çok sevdim o evi üzülürüm başkasına satıldığını gördüğüm, ee bizde alamayacağımıza göre mutlaka bir başkasının olacaktır o ev değil mi??
En iyisi ben artık önünden geçerken elimden geldiğince engel olayım hayallerime de yazının camdan indiğini gördüğümde çok yıkılmayayım…
Ama biliyor musun sevgili, ben o evi de çok sevdim o evde bizi hayal etmeyi de…
O ev bizim olsa keşke…
- Toplam blog
- : 205
- : 4593
- Kayıt tarihi
- : 11.11.06
86nın bir kış günü doğmuşum, belki de ondadır kışı çok sevişim .Hayatın gerçeklerini görüp nefret..