- Kategori
- Deneme
O Oldum

Elimde kağıt kalem ile gezmeliyim. Dün otobüste eve giderken ne satırlar vardı halbuki aklımda.
***
Martı olmuştum mesela vapula yolculuk eden sosyetik martı. Yolcuların gönderdiği gevrekleri afiyetle mideye indiren güzelliğime rağmen bet sesli martıydım. Vapurdaki kıza aşık oldum evine kadar takip ettim seslendim ama beni duymadı.
***
Dilenci kadının çıplak ayaklıı çocuğu olmuştum. Kucağında yeni cicileri ile gezen yaşıtlarımda kalmıştı gözüm. Tertemizlerdi. Karınları toktu. Ellerinde çok güzel bebekler vardı. Ah diye geçirdim içimden keşke benimde bebeğim olsa. Ama annem herhalde onuda dilendirir iki günde benim gibi pis pasaklı oluverirdi o güzelim bebekler. Kıyamadım onlara vazgeçtim aman dedim onlar sahiplerinde kalsınlar sefil olmasın yavrucaklar.
***
Mahallenin balıkçısı olmuştum. Balıklarını kedilerle paylaşan. Onlardan sevgileri dışında birşey beklemeyen balıkçı amca. Akşam evine gittiğinde karısının pis kokuyorsun dediği güler gözlü tonton amca. Ekmek parası için çalışan ama yaranamayan Balık kokulu amca.
***
Güneş olmuştum biraz sevgiye muhtaç. Kimilerinin sırf kendileri için bütün gün ışığımda yattıkları kimilerinin sırf doktor dedi diye ışığıma çocuklarını bir beş dakka çıkardıkları. Herkes beni sever aslıda bilirim ama ışığım çoktur bana bakamazlar. Sıcağım çoktur yanıma yaklaşıp bana sarılamazlar.
***
Bilimsel adı ile empati kurmak çok yorucu birşey aslında. Hiç denedinizmi? Yolda yürürken ya da gazetede bir haber okurken o oldunuz mu? Deneyin, yorucu ama insan birşeyler öğreniyor gerçekten. Mesela bu gün hafta sonu. Bu gün hep beraber tatile hiç gidememiş, ayağı deniz suyuna hiç deymemiş. Kovaları kürekleri ile hiç kumdan kale yapamamış çocuklar olalım. Televizyonda akranlarını gördüklerinde içi sızlayan o kocaman yürekli küçücük çocuklar olalım.