- Kategori
- Anne-Babalar
Okut Bakayım
paralı eğitim
Sahip olduğu maddi ya da manevi şeylere abartmadan bağlanan, mütevazi insanların yerini; her şeyi coşkuyla yaşamak ve kullanmak isteyen doyumsuzlar aldı. Ufak veya ucuz şeyler, hayatta her şeyin en iyisine layık olduğunu sanan budalaları tatmin etmeye yetmiyor. Bu budalalık hali annelik ve babalık duygularını da ele geçirmiş durumda. Tüm anne ve babalar her şey gibi evladın da en iyisine layık olduklarını düşünüyorlar.
Çocuk yapmaya karar vermeden önce ideal eş, ideal iş, ideal maddi olanaklar gibi koşulların sağlanması gerekiyor. Neye göre, kime göre belirleniyor bu idealizmin standartları? Bilinmiyor. Mutluluğumuz ne zamandan beri başkalarının sahip olduklarını referans alarak kapımızı çalar oldu? Evlenenleri kıskanıp evlendikten sonra bekarların sultanlığından dem vuruyoruz. ‘1 ev, 1 araba yeter’ nutuklarını başkalarının yatlarını, katlarını izlerken unutuveriyoruz. İdeali en iyisi, en pahalısı olarak tanımlıyoruz ama aslında herkesin ideali kendine uygun olanı. Çocuklar da bu değişimlerin, yanlış idealizmin kurban ettiği oyun hamurları haline dönüşüyor.
Çocuklarımızdan zeka küpü olmalarını umut ediyoruz. ‘En çalışkanı, en zekisi, en yeteneklisi benim çocuğum olacak’ diyoruz. Neden? Çünkü; bizim genimiz çok mübarek, yedi ceddimiz profesördü zaten…
Bir sürü dil öğrenmekle, hem sayısal hem sosyal bilimlerde dereceler yapmakla meşgul olan çocukların ilgi alanlarını belirleyecek zamanı kalmıyor. Bazı çocuklar neleri yaparken başarılı olacağını bulamadığı gibi, kendisinden beklenenleri de karşılayamıyor ve koca çocukluk dönemi ipsiz, sapsız bir gençliğe zemin hazırlıyor. Ama gerçeklerle yüzleşmeyi reddeden anne ve babalar en güzel diplomalara layık gördükleri çocuklarına paralar saçarak, özel okulları yağmalamaya devam ediyorlar. Vasıfsız diplomalı doluyor hastaneler, ofisler, işletmeler, fabrikalar…
Vasıfsız diplomanın sahip olunan işe hakimiyet sağlamayacağını anlayan anne ve babalar para saçmaya devam ediyor ve biricik çocuklarına işini de kuruyor. O işi yürütme kaabiliyeti olmadığını anladıklarında da ya kendileri idareye geçiyor ya da para verip, kuklalaştırdıkları çocuklarını yönetecek birilerini buluyorlar.
İdeal olduğunu düşündükleri kalıba soktukları çocuklarına ‘Oku bakayım’ demek yerine, etrafa paralar dağıtarak ‘Okut bakayım’ nutukları çeken ebeveynlere sesleniyorum. Ebeveyn olmanın tek sorumluluğu doğurmak ve birileri çocuğumu ‘doyursun, oynatsın, okutsun’ diye para saçmak olmamalı. Çocuklarınız için özel eğitim onların yetenekli olduğu, ilgi gösterdiği alanlarda başarılı olmalarını sağlamalı. Sizin istediğiniz doktorluk, mühendislik diplomalarını parayla elde etmeleri; belki de hayatlarında yedikleri en büyük kazık olacak. Çocuklarınızı kalıplaşmış zeka kalıplarına sığdırmaya çalışmayın artık, onlar kendileri için doğru olan kalıbı ararken yanlarında olun yeter…
- Toplam blog
- : 13
- : 139
- Kayıt tarihi
- : 13.06.15
Zorla değil ama, zorluklarla eğitilen ve bitti sanıldığında zorlukların yeni başladığı doktorluk ..