- Kategori
- İlişkiler
Ölüm Allah'ın emri de... Şu ayrılık olmasaydı!...
Bazen, işte bu kadar yalnızlaşırım ben...
Bugün canım hiçbir şey yapmak istemiyor; biliyor musun? Akşam çok yoruldum. Sabah kalktığımda, oğlum Benek'le bayağı bir oyalandım. Duşumu alıp dışarıya çıkarken, saatim 12.03'ü göstermekteydi... Üstelik, yapacak onca iş de beni beklerken; ellerimden öpmek için!
Ofise az önce geldim. Fonda Kenan Doğulu şarkıları, bense sana bu yazıyı yazmaktayım. Modern çağın en büyük baş belası, cep telefonumu da açmadım daha... Keşke yapacak onca iş olmasa, akşama kadar da hiç açmasam...
Görüyorsun işte! Başımın kalabalığından, seni düşünmeye, sana yazmaya bile zaman kalmıyor güzelim. Neylersin! Günlük yaşamın bitmek bilmeyen, aptalca koşuşturmaları işte!...
Belki birazdan buradan sahile, deniz kenarına inerim. Ama keyif kahvemi de içemem ki! Anlarsın ya!
Keşke yeteri kadar zamanım olsa da, okuyabilsem, düşünebilsem ve yazabilsem; en çok da ülkem ve insanım için ve elbette senin için bebeğim benim!
Ama yakamı bırakmıyor ki geçim telaşı... Huzur vermiyor ki bir türlü, zamanla olan yarışım... Hani yaşamın bunca sıkıştırması içinde, umarım, insanlık için sonsuz yazılar bırakabilirim. İnsanlığa bırakabilecek tek mirasım, yazdıklarım, düşündüklerim, söyleyebildiklerim...
Umarım, en azından yazarken, söyleyemediğim, söylemeye cesaret edemediğim hiçbir şey kalmıyordur. Bilirsin beni... Korkmaktan değil ama; korkarlardan nefret ederim ben... Korkuyu, herşeyden korkmayı yaşam biçimi belleyenlerden...
Bu ara çok doldum herhalde... Çünkü gözlerimden, nedenini bilmediğim gözyaşları akmakta... Tamam... Bugüne kadar ağladığımı çok az insan görmüştür de... İnsanım ben de be güzelim! Bazen ben de ağlamak isterim.
Umarım sana yazdığım şu satırları okuyabilirsin. Ama sahi ya!... Senin yazdığımdan da haberin yoktu; değil mi?
Kim bilir, yazdıklarımı rüzgar uçurur belki sana... Güneş, sıcaklığımı değdirir belki tenine... Ay, bu gece saklanmaktan vazgeçip gecenin karanlığına, senin için yazdığım aşk şarkılarını fısıldarken kulağına; ben, kim bilir hangi düşüncemin, hangi duygumun peşine takılmış olacağım.
Ama olsun be! Buna da şükür. Arada da olsa, sana da yazabiliyorum ya!... Bu kadarı bile, alır bütün derdimi, kederimi benim. Seni düşünüp, seni andıkça ömrüme ömür katar, sayende, ölümü de yenerim ben!... Heyyyyt! Var mı bana yan bakan!
Ne demişti o büyük şair Orhan Veli : " Ölüm Allah'ın emri de... Şu ayrılık olmasaydı!..." Ne büyük laf!...
Not: Yazıda kullanılan görsel internetten alınmıştır.
- Toplam blog
- : 1349
- : 1777
- Kayıt tarihi
- : 30.01.11
İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi Halkla İlişkiler veTanıtım, A.Ö.F. Adalet Yüksek Meslek ..