Ölüm bulvarı kan kusuyor!..

Yazma!

Gel de yazma!..

Her gün hasarlı veya ölümlü kazanın yaşandığı Rize’nin tek bulvarı Menderes bulvarını yazma!

Haberi sıradan bir olay gibi yazıyorlar.

Nedeni korku.

Sindirmişler, pastayla, börekle çörekle sindirmişler. İş’le aş’la sindirmişler.

Her yazılan bazı arsız ve doymazlara soruluyor. İsim vermiyorum onları halkımız biliyor, hele onu hepimizi biliyoruz. Nasıl yazalım diyorlar.

Kazalar olmuş, insanlar yaralanmış, kaç kişi ölmüş, belli değil.

Kimsede tık yok.

Soran yok. Sorana sopa var!

Mahkeme var!

Bu kadar büyük vurdum duymazlığa, gaddarlığa çanak tutmak değimlidir yazmamak, sormamak!..

Bu ailelerin yaşadığı dramları, travmaları, acıları, diğerlerinin yaşamamasını nasıl sağlayacağız?

Normal, insan gibi, saygısı içinde dile getirdik, çözüm yollarını da gösterdik.

Olmadı.

Bu çabalarımızı elinin tersi ile geri itenleri dudak bükenleri nasıl terbiye edeceğiz?

Elinde kalem olan, kimsenin alnına silah dayayamaz. Kalemi var.

Önce kalemine mermisiz barut dolduracak, uyarı ateşi yapacak.

Bir, üç, beş, on, neyse!

Bu kadar uyarıyı hiç duymasan ve habire kendi cebini doldurma telaşı ile sağa sola saldırırsan ucunda hapishane değil, mezar olsa yazacağım!

Kimin görevidir bu yolda ölümleri önlemek?

Kimin görevidir gerekli tedbirleri alıp vatandaşının can ve mal emniyetini sağlamak?

Eli kolu bağlı devlet yöneticilerine sözüm yok. Olmaz.

Çaresizliği bilirim.

Ama birde elinde bu konularda yetki olanlar var.Onlar başkasının arsasını kapma telaşında olacağına, cebini doldurma telaşında olacağına ölümlere kazalara çara bulmalıdırlar.

İşte onlara içinde top mermisi olan kalemimle yazmak zorundayım.Kamuoyu üzerine ve görevliler üzerine kontrast etki yaratmanın başka yolu yok.Edebiyat yaparak, ince nüanslarla, sessizce süzülerek yazdıklarınızı kimse takmıyor.İnsanlar ölmeye devam ediyor. Maddi hasarlar almış başını gidiyor ve bunu görüyorsun, soramıyorsun.

Yapayalnız, her gün bu köşeden sessiz çoğunluğun sesi olmak başıma bela açıyor.

Açıyor da acaba birilerinin başına da yüce Allah bir bela açmayacak mı?

Halkın feryatlarını duymayanların başına hukuk sistemimiz bela açmayacak mı?

Ben eminim ki adalet sitemimiz de, yüce Allahın adaleti de şaşmaz. Bir gün tecelli eder.

Önce küçük işaretler verir. Ardından sok dalgalar gelir. Bu şok dalgaları yaratmaya yardımcı olmak bizim görevimizidir. Çünkü karşımızda derin birileri vardır. Dersini gayr-i meşru zeminin anavatanından almışlardır.

Benim kalemime yakın top mermisi değil füze takacağım. Menderes bulvarında kazalara, ölümlere çare bulmayanlara uzaktan kumandalı tam isabet füze atacağım kalemimle.

Nokta atışı.

Bir milim şaşmaz.

Bakalım kalpleri dayanabilecek mi bu füzelere!...

Belli olmaz, dayanırlar.

Dayanırlar, çünkü haklı olduğunu gördüğünüz noktada beklentisiz savunduğunuz birileri sebepsiz yere sesinizi kesmeye kalkarsa, dayanırlar tabi. Çünkü onlarda halkın malına göz koymuş. Sokağın altı üstü bakmamış göz koymuş. Kitabına uydurmuş yemiş, yiyor ama yiyemeyecek.

Benim füzelerim önce, inşallah onların yüreğine isabet eder de elim biraz daha güçlenir. Yoksa bunlara kıtalar arası füze bile tesir etmeyecek.

Ben acıların ortadan kalkması için yazıyorum. Ben feryadı duyulmayanların sesi olmaya çalışıyorum. Toplumu germeden, öneri getirerek uyarı görevimi yapıyorum.

Mazlum ahı bana mı tutacak yani?

Yani, sesimi zalimler kısabilecek mi?Zannetmiyorum.

Milletin malının, canının başına bela olanlara tutacak mazlumun ahı.

Sevgi ve saygılarımla