- Kategori
- Gündelik Yaşam
Onun oyun bahçesi
İnsanlığın ortak derdi susmak beni de sardı son zamanlar da. Bazen bir fotografa bakmak, bir biografi okumak, bir resmi inceler gibi dalıyorum hayatta umursamadan. Alkol yarenlik ediyor bazen zehirli düşüncelere sus diyor konuşma zehir saçma dünyaya sen nesin ki saf düşünce. Bazen de dürtüyor o hiç uyumayan şeytan diklen dünyaya hakkını ara saymayanı sayma, gülmeyene gülme...
Erdem diye saydığımız garipseyişler çıkıyor karşıma inanmak istiyorum beni hergün kandıran o garip şekle bürünmüş yaratıklara. O yatatılar bazen annem, babam, dostum ve hatta hoşlandığın sevdiğin insan oluyor. Dürtmeye devam ediyor kusursun kötücü inanma, güvenme ama sen inanırsın da güvenirsin de sen nesin ki saf düşünce...
Erdem kurtuluş yahut başlangıç, insan değiştiriyor başlangıcın yeni hayatta kurtuluş veya sona gelmeden önceki son evre olmasını. Hani diyoruz ya ben güçlüyüm altederim içimdeki kötücüyü alteden şizofren olarak hayatını yaşamaya, edemeyen ya selamlıyor aynadan son kez kendisini yada arkasında ki mektuba bakmadan son veriyor susmaya. Son savaşıda kazınıyor baş kötücü bu savaş onun savaşı insanlığa karşı. Sürekli kazanıyor ya zehir saçtırıyor durmadan. İnsanı kendisine karşı kışkırttırıyor bütün dünyayı yada susturuyor insanı kışkırtıyor dünyaya bilemiyorum neden susuyorum veya neden susmayıp zehir sacıyorum?
Galiba buldum nedeni her zaman olduğu gibi o kazanacak en azından onun oyun bahcesinde. Onun oyun bahcesi neresi mi? Ne kadar inkar etsekte beynimiz. Evet beynimiz saf düşüncenin karşısında duran da sadece susup destekleyen de beynimiz. O zaman baş kötücü susan mı? Yoksa zehir saçan mı?
- Toplam blog
- : 9
- : 451
- Kayıt tarihi
- : 14.01.07
Merak eden olursa adım Serdar, 25 yaşındayım. Bir reklam ajansının grafik tasarım bölümünde çalışıyo..