- Kategori
- Deneme
Öyle bir geçer zaman ki....
Bazen kelimelere, bazen yüreğimize bazende zihinlerimize sığdıramayız hayatı …öylesine azametlidir ki yada öyle zannederiz. Hiç sevmediğimiz şeydir beklemek... dakikalar hatta saniyeler geçmek bilmez… sanki bir ömür deriz… ölçüsünü biliyormuşçasına. Beklemek bile bu denli uzunken hayat, yaşam, ömür hernederseniz deyin kısa mıdır?
Okula başlarsınız… birinci sınıf, ikinci sınıf … derken uzarda uzar , bir türlü bitmek bilmez... askere gidersiniz... şafak saymaya başlarsınız… günler, geceler hatta aylar geçer teskere gelmek bilmez… sabah işe gidersiniz saniyeler, dakikalar, saatler geçer, gün uzarda uzar mesai bir türlü bitmek bilmez…
Arkadaşlarınızla oturur koyu bir sohbet’e dalarsınız… bir bakmışsınız su gibi akıp geçmiş zaman, hiç anlamadan… belki anlatacak, konuşulacak o kadar çok şey varken zaman darlığından istemeden noktayı koyup muhabbeti sonlandırırsınız… Bilgisayarın başına oturursunuz… o , bu derken zamanın nasıl geçtiğinin farkına varmaz gece yarısını edersiniz…yirmidört saat yetmez olur insana…
Galiba hayat bizimle oyun oynuyor… Biz hızlı akıp geçmesini istediğimizde yaşamın, saatlerin… o en düşük viteste, biz yavaşlamasını istediğimizde en yüksek viteste gidiyor… inadına. Yaşarken , yaşanırken herşey o kadar durgun, o kadar yavaşken; şöyle oturup bir düşündüğümüzde, arkamıza bir baktığımızda aslında hayatın nedenli hızla ayaklarımızın altından akıp gittiğini görebiliyoruz…
Bitmeyeceğini sandığımız okul, askerlik , iş yılları… bir bakmışsınız geçip gitmiş… saçlara aklar düşmüş, sağlık sorunları başlamış… hayretler içinde kalırız… nasılda herşey hala dün gibidir… an gelir farkındalıklar başlar… bir daha yaşanılan şeyleri yaşayamama, aynı duyguları tadamama ve o günlere bir daha geri dönememe korkusu sarmaya başlar yürekleri… ve en korkulanı da budur…
Kabullenmek oldukça zor olur… yaşlanmaya başlamışızdır… içimiz, yüreğimiz, gönlümüz bir türlü yaşlanmaz… yaşlanan sadece vücutumuzdur, bedenimizdir… belki de bu en büyük avuntumuzdur… kendimizi kandırırız… eğer gençlik resimlerimize bakmaya , gençlik yıllarımızdan hikayeler anlatmaya başladıysak… yaşlanmaya başladığımızın farkına varmaya başlamış ve kabullenemediğimiz için kendi kendimizi kandırıyoruzdur…
Bir zamanlar o geçsin , bu geçsin diyerek hoyratça harcadığımız zamanın, geçmesini istemediğimiz dönem başlar ve zaman bize inat tüm hızıyla akıp gider bir ucundan tutamayız… Sultan Süleyman'a kalmamış bize mi kalacak tesellisine başlamışsak hele… ipe un serdiğimizin resmidir…
Hayat ciddiye alınamayacak kadar kısa aslında… dün yaşandı bitti, bugün yaşanıyor… yarına Allah Kerim… Yaşadığımız her anın değerini bilelim… geri gelmiyorlar zira… geri dönüp baktığınızda pişmanlıklar duymayacağınız bir yaşam sürmeniz dileğiyle…
Eternal… 03/09/2010
- Toplam blog
- : 28
- : 475
- Kayıt tarihi
- : 05.11.10
Yıllardır içimde yazma arzusu yanar dururdu ve artık burada bu imkanı bulacağımı, yazma konusunda..