Öyle işte... İçimden geldi dedim..

Öyle ciddi bir duruşu vardı ki, tek bir şifresini bile çözmek imkansızdı.

Gözlerinin içine sevgi ve şafkatle bakarak,

Söyle bakalım dedim… En çok hangi rengi seversin?

Ben renk ayrımı yapmam dedi, her zamanki ciddiyetiyle.

Haklısın dedim renk, renktir.

Ayrım olur mu hiç?

Ben beyazı seviyorum diye, onun da beyaz demesini bekliyorum zannetti.

Oysaki ben ona, renklerle ilgili bir şey anlatacaktım.

Sustum, her zamanki gibi… İçimde sakladım hepsini.

Hem neden soruyorsun ki dedi.

Öyle işte… içimden geldi dedim, hafifçe tebessüm ederek.

Hem bakma sen bana, bazen konuşurum öyle anlamsızca dedim.

Oysaki beyaz deseydi; beyazın masumiyetiyle ilgili bir şey anlatacaktım.

Elbette ki beyaz demesini beklemiyordum.

Mavi de diyebilirdi.

Sadece renklerin ufkunda, yolculuğa çıkmak istemiştim.

Bir daha da renklerden bahsetmedim hiç,

Neden mi?

Çünkü onun için hiçbir rengin anlamı yoktu.

Öğretmenlik yapıyorum ve anneyim. Çocukları çok seviyorum. Yüreği sevgi dolu olan insanlara, sela..