- Kategori
- Eğitim
Özel okul mu devlet okulu mu?

Çocuk daha okula başlamadan başlar bu sorular. Ve aile büyüklerinin kararıyla verilir bir karar. Eğer çocuk özel okula gidecekse bütün zorluklar bütün maddi ve manevi boyutlar göze alınıp zorlu bir süreç çocuk için de anne babalar için de başlayacaktır. Anne babanın bin bir zorlukları seçip özel okula gönderdiği küçük bir çocuktan daha kalem nasıl tutulur bilmeyen, uykusuna doyamayan, oyun oynamaya doyamayan çocuk bir anda sırtına yüklenen içi kitap dolu bir çantayla birlikte anne babasının elini tutarak okulun yolunu tutar. Onlarca para dökülmüştür ve daha harcanacağı da geridedir bu paraların. Ve bazıları kreşten bazıları anaokulundan bu duruma alışkın olan bu çocuklar, bazıları da henüz ilk defa okul ile tanışan küçük hanımlar ve beyler okulun yolunu tutarlar.
Ve üzerlerine yüklenen büyük başarı beklentileriyle.
Özel okula giden çocuk da aynıdır bence devlet okuluna giden bir çocukta. Hiçbirinin birinden bir farkı yoktur benim gözümde. Özel okula giden bazı çocuklar da okulda ki aktivitelerin çok olmasıyla birlikte ne yapacağını şaşırır. Kimi binicilik kulübünü seçer, kimi tiyatro kulübüne gider, kimi okulun basketbol takımına girer. Yazılıdan düşük aldığı zaman bu çocuğa sorulmaz “neden” diye bazı veliler gider öğretmene, hıncını alamaz ise okul müdürüne kadar yolu vardır bunun. Onlarca para verdiği özel okuldan nasıl olurda çocuğu bu puanı alır? Bu nasıl eğitimdir ve onun çocuğu çok zekidir de bunu fark edemeyen öğretmen suçludur. Sınıfı değiştirilsin, öğretmen gönderilsin vs vs.. Ve sonrasında şişirilen okul puanları da cabası tabi.
Yine mesela çocuk diyelim tiyatro kulübüne girmek ister ama yeteneksiz bu çocuk. Bu tıpkı basketbol takımına boyu çok kısa olmasına rağmen müdürün yeğeni olan çocuğun kaptan olması gibi bir durumdur.
Devlet okuluna giden çocuk çok mu geri zekâlıdır ya da bu aktiviteler yok mudur devlet okulunda? Hayır, elbette geri zekâlı değildir. Ama toplum bu çocuklara öyleymiş gibi hissettiriyor. Kendini değersiz, işe yaramaz olarak görüyor. Özellikle meslek liselerinde okuyan çocuklarda gözlemlediğim en yoğun duygu budur. Hayır, çok başarılı olan çocuklar da var aralarında sadece kendi eğilimlerini, yeteneklerini fark etmeye yarayan öğretmenlere ihtiyaçları vardır genelde bu çocukların. Sonrası çorap söküğü gibi geliyor zaten.
Bir eğitimci olarak ben karşıyım özel okullara. Çocuklarımızın üzerinden ticaret yapıyorlar. Şişirilen okul puanlarıyla geleceklerini satın alıyoruz çocukların. Ve aileler de çocukların üzerinden yarışıyor. “ Bizim ki 2. Dil olarak Almancayı seçti, sizin ki hangi dili seçti? Yok, canım devlet okullarında ne var Allah aşkına kredi çeker yine yollarım özel okula” diye diye bir çığ gibi çoğalıyor. Devlet okulu ya da özel okul meselesi değildir bence en iyisi küçükken iyi bir öğretmene rastlayıp rastlamamanızdır, gerisi hikâye.
Cennet Güvenç