Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

23 Haziran '11

 
Kategori
Şiir
Okunma Sayısı
366
 

Özgürlüğün adı mavi

Özgürlüğün adı mavi
 

Hücrendesin,
Yatılacak gibisinden değil ama.
Eğilip doğrulabilirsin ancak.
Bir de çömelirsen ayakların üzerine,
Sırtını dayarsın nemden göğermiş duvarlara.
Ekşimiş hava solursun,
Ayakkabı kokar saçların. 

Unutulmuşsundur!
Zamanı unutmuşsundur!
Hiç yüz kalmamıştır zihninde.
Umudun çelik gibi kırılmış,
Kendi düşlerinden korkuyorsundur sessizlikte.
Bitiverse artık her şey dersin.
Bitsin bu işkence… 

Fısıltıyla düşündüğün,
Unuttuğunu sandığın,
Bir şey geliverir gözünün önüne tam o anda,
Olmaz dersin.
Son kez denize dalmadan olmaz.
Maviyi solumadan olmaz! 

İşte yine koynundasın denizin.
Çekiyor seni içine içine.
Hücrene saygılısın ama kulaç atarken açıklara,
Hücren, mavinin anlamı olmuş.
Daldın çıktın,
Tekrar tekrar yüz kez yaptın bunu.
Derinlerde işaret aradın.
Balıklara sordun,
Çakıllarla konuştun.
Cevap yok,
Hücrenin anlamı yok, bulamadın. 

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Çok güzel yazmışsınız.Yüreğinize kuvvet....

Fatih Kar 
 25.06.2011 2:15
Cevap :
Demekki mavi ortak özlemimiz...  27.06.2011 0:19
 

İnsanın tüm hücreleri mavide kaybolur,yok olur.Çok güzeldi.Yüreğinize sağlık.Selamlar...

Naz Avcı 
 24.06.2011 13:02
Cevap :
Çok teşekkür ederim yüreklendirmeniz için.  24.06.2011 15:16
 

İnsan muhayyilesinin ancak dogmalarla parmaklıklar arkasına alınabileceğini düşürsek; özgür dimağlara asla pranga vurulmayacağını görürüz sanırım. Şiiriniz öyle bir duygu yarattı bende. Hani, bir avuç mavin olsun ama senin olsun! İster fener yapar; geceni aydınlatırsın, ister kuru zemine döker içine dalarsın... Çağrışımlar oluşturan kaleminize sağlık.

Emine Supçin 
 24.06.2011 12:30
Cevap :
O kadar güzel ulaşıyorsunuz ki bana/anlattıklarıma şaşıyorum... Aaaa birde bu tarafı var diyorum... Ben özgürlüğü/maviyi hücrelerimden kurtulmak için istediğimi biliyorum. Ancak kendi hücrelerimizi/dogmalarımızı niye yaratırız onu bulamıyorum işte. Bu yazıyı denizde kıyıdan 300 metre açıkta serin sularda tasarladım... Kıyıya çıkmak istemediğim için... Yani hücreme geri dönmek istemiyorum ben diye diye yazılmış bir deneme.... Sevgiler.  24.06.2011 12:38
 

ya her yer hücredir ya her yer deniz...maviyle hücre arasında gider geliriz...kulaç kulaça...selamllar...

nedim üstün 
 24.06.2011 11:35
Cevap :
Şu hücreyi dinamitlesek artık diyorum Usta. Hep mavide kalsak... Eyvallah.  24.06.2011 11:44
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 615
Toplam yorum
: 1395
Toplam mesaj
: 33
Ort. okunma sayısı
: 943
Kayıt tarihi
: 25.06.10
 
 

1959 Denizli doğumluyum.. İ.Ü. İktisat Mezunuyum.. Emekliyim ve hala çalışıyorum.. Yaşam bizden önce..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster