- Kategori
- Felsefe
Padişahın işi ne?
Sultan Murat bir gün gördüğü rüyasına bir anlam veremez ve veziri ile kılık değiştirip şerhi gezmeye çıkar. Dolaşırlarken bir cenazeye rastlarlar. İnsanlar ölen adam hakkında konuşmaktadırlar. Malum kadınlardan hiç ayrılmadığını, her gün içki içtiğini ve mahalle cemaatinde hiç görünmediğini söylerler. Derken cenazeyi ortada bırakıp birer birer uzaklaşırlar. Vezir de tam arkasını dönmüşken Sultan Murat uyarır; herkes bırakıp gidebilir ama biz gidemeyiz…
Sultan Murat, cenazeyi sırtlar. İki yoldaş, tanınmayacaklarını düşündükleri Fatih Camiinde cenazeyi yıkar, kefenler ve musallaya koyarlar, ama namaz için hâlâ vakit vardır. Vezir, Sultanım cenazeyi hallettik, ama bu adamın hanımı, yetimi kimdir hiç haber veremedik, deyince Murat tekrar cenazeyi aldıkları mahalleye döner.
Sorup soruşturur ve adamın evini bulur. Kapıyı çalar ve açan hanıma, eşinin vefat ettiğini söyler. Kadıncağız başını ellerinin arasına alıp çömelir ve başlar söylenmeye. Eşinin akşama kadar nalıncılar çarşısında nalın yaptığını, dönerken de kimin elinde içki şişesi görse satın alıp içmesinler diye tuvalete döktüğünü anlatır. Biraz soluklanır. Tekrar başlar; namaza durunca Kâbe’yi görmek için en uzak camilerde imam aradığını, dönerken insanlar günah işlemesin diye mâlum kadınlara para verip eve getirdiğini, kendisinin de dışarıda yattığını anlatır. Kadıncağız gözleri yaşlı, padişaha döner: “Evladım çok söyledim, bey bak konu komşu yanlış anlayacak, cenazen ortada kalacak dedim. Doğru söylüyorsun hanım kimseye zahmetimiz olmasın deyip, bahçeye mezarını kazdı. İş mezarla bitiyor mu? Seni kim yıkasın kim kaldırsın? dedim. Sultan Murat dayanamayıp sorar: Eeee Teyzem, ne dedi? Kadın devam eder; “Önce uzun uzun güldü, Allah büyüktür hatun. Hem Padişahın İşi Ne?...
Sayın okurlarım, büyük filozofların neredeyse hepsi, hiçbir şeyin göründüğü gibi olmadığını söylerler. Hayat; bir zaman ırmağında akan birbirine bağlı olaylar zinciridir. Peşin fikirli olmak, bu halkaların hepsinin aynı olduğunu iddia etmektir.
Yanardağları hiç düşündünüz mü? Ortalığı kasıp kavuran lavlarıyla, depremleriyle dehşet saçan konileri… Pekiyi, onların yeryüzünün ergenlik sivilceleri gibi, patlamadan yıllar sonra bereket saçtığını…
Herkese, her şeye hoşgörüyle bakalım, sakince düşünerek hareket edelim. Hayatın kısa olduğunu unutmayalım. “Sevelim, sevilelim; bu dünya kimseye kalmaz!”
Mutlu ve huzurlu günler dilerim.
- Toplam blog
- : 14
- : 523
- Kayıt tarihi
- : 25.08.07
"Düşünmek, var olmaktır. Ben de var olduğuna inanan ve düşünen, kendi çapında bir felsefeciyim, tari..