- Kategori
- Gündelik Yaşam
Rujla yazılmış yazılar

Ruj
Yükseklerde sadece kartalların uçmasını yakıştırırım.
Uçak, jet, skorsky, heron, meron, uçan balon bana vız gelir.!
Kartalları tek geçerim.!
Bu görkem ve azamet yüklü varlıkların,
Alçak dallara konmayan,
Dağların, tepelerin en ulaşılmaz noktalarına kondurduğu yuvalarına,
Yaşam biçimlerine,
Mağrur, ulaşılmaz, özgür, karakterlerine,
Sonsuz saygı duyarım.!
Bakışlarındaki cesarete,
Sorgulu, ürkek, o güvensiz hal ve duruşlarına,
Cesaret yüklü yüreklerine,
Meftun olurum.
Yükseklik korkusu yaşamayan bu yüce varlıkların,
Süzülüşlerine, avlanma biçimlerine, yere konuşlarındaki asalete, yükselişlerindeki azamete, ihtişama övgüler sayar, saygı duyarım.
Bu güzel canlı varlıkların, yükselişlerindeki asaleti kucaklamak, mağrur süzülüşlerine maniler dizmek ister canım.
Hiçbir şeyin manisi yok..!.??
Lakin.. mani olabilene aşk olsun.!
Herkes bir hoş,
Tuttukları kelem değil sanki bir ruj..
Yazdıkları, boyadıkları kağıt değilse ne.!.??
O halde..
Yazabilene ruj, Tutabilene aşk olsun.!
Dedim ya, ortada bir mani yok.
Sakızlarda okursan mani çok.
Kartallar yüksek uçar.!
Ya insanlar.!.?
Ellerinde ruj kıvamında kalemlerle,
Şoşartıyorlar.
Heronlu, balonlu, sokaklı, caddeli, gaz telli, debriyajlı, firensiz..
Senaryolu, senaryosuz yapıtlarıyla,
Alçaktan değil..
Gerçekten yüksekten uçuyorlar, uçuruyorlar.
Yazmıyorlar, rujla boyuyorlar sanki, üstlerine başlarına bulaştırıp, batırarak..
İki dudak arasından dökülen sözlere, taşan renklere rağmen, hala abartıyorlar...
Yazarken de, boyarken de, burunlarından kıl aldıran yok.!
Ağzı olan konuşuyor, ruj olmuş kalemler badana çekiyor.
Bir tek kartallar, o mağrur varlıklar,
Boyamadan, çizmeden uçabildiler tarihler boyunca..!
Aslında.. Hiçbir mani yok..!.??
Lakin..
Mani olabilene aşk olsun..!
Heron, meron, balon bana vız gelir.
Evet,
Laf ebeliği yapmaya, slogan üretmeye gerek yok.
Kısa, öz..
Gerçek kartalları tek geçerim.