- Kategori
- Şiir
Sanırdım ki;

Sanırdım ki;
Sanırdım her doğan çocuk,
Yaşayıp dede, nene olacak.
Güneşte kavrulan, ten içindeki canlar,
Esen rüzgarlarda savrulacak.
Yüksek tepelerde,
Yeşeren tohumlarımız.
Bir gün, sevgililer elinde dolaşan,
Karanfil, lale, nergis, gül olacak.
Nerden bilirdim ki; Tanrım,
Bu devir, hep böyle kötü gidecek.
Sevgi, hoşgörü, muhabbet azalırken,
Dostluklar, hepten yok olup bitecek.
Cahit KARAÇ