Saraçoğlu'na doğru giden yol

Dün gece Galatasaray UEFA kupası eleme grubunda Lizbon deplasmanında oynadığı maçta Benfica'yı 2-0 yendi.

Avrupa'da özlediğim takımımı tekrar bu sezon sahalarda görmek bana futbol yazdırıyor.

Bir farkla; İhtisas alanım olan basketbolden çıkıp futbol yazarken bir anda kendimi taraftar şapkamı giymiş buldum!

Bu sabah işe geldiğimde sevgili Fenerbahçeli arkadaşlarımız tarafından tabi ki tebrik edilmedik.

Çoğu maçı bile izlememişler! Gs 2-0 kazanmış galiba diyorlardı!

Kime karşı?

Benfica'ya...

Merak edip UEFA sitesine girdim. Benfica kulüp sitesinde UEFA organizasyon başarıları bölümünde 2 Şampiyonlar ligi Şampiyonluğu bulunuyor.

Türk takımları ile bu güne kadar 4 maç yaptıkları yazıyor. Avrupa fatihi Fenerbahçe'mizle 75/76 sezonunda Şampiyonlar ligi'nde yaptıkları ilk maçı 7-1; başka bir tarihte Altay'la yaptıkları ilk maçı 4-0 kazanmışlar. İkinci maçları kendi sahalarında 7-0 ve 4-0 kazandıkları yazıyor. İkinci yediyi Fenerbahçe'ye mi, Altay'a mı attıkları yazmıyor. Ama sıra ile yazılmışssa şanlı Fenerbahçe'miz ikinci maçta da 7 yemiş gibi gözüküyor?

Tabi bu bilgileri sevgili Fenerbahçe'li arkadaşlarımla paylaştım!

Hazır siteye girmişken Galatasaray'ımın kulüp bölümüne de girdim. UEFA başarıları bölümünde iki kupa işareti, yanlarında 2000 senesi Süper kupa ve 99/00 UEFA kupası sahibi ünvanlarını görünce gururlanmadım desem yalan olur.

Maça gelince;

Dün maçı izlediğimiz stadlarını TV'den hayran hayran izledim. Küçücük Portekiz'in bir futbol ülkesi olduğunu belli eder bir yatırım. Tribünlerde tanıdık bir sima; Eusebio.

Aslantepe bitince böyle olacak mı acaba iye düşündüm. Avuntumuz, hiç olmazsa başlamışız, başlamak işin yarısıdır derler dedim kendi kendime.

Sahada beyaz formaları ile takımım Galatasaray gerek sahaya yayılışı, gerek oynadıkları oyunla bu takım Avrupa'da iki kupa sahibi takımdır diye oynuyordu. O muhteşem stadı dolduran, futbolu çok iyi bildikleri her halleri ile belli olan Lizbon'un Benfica seyircisi maçın sonunda doğru çıkan Arda'yı alkışlıyordu. Bir kısmı da umudu kesmiş, maçı sonunu beklemeden stadı terkediyorlardı.

Dün gece gururlandım.

Bu gururu bu gün Galatasaray'lı taraftar arkadaşlarımın tümü ile siteniz aracılığı ile paylaşıyorum.

Saraçoğlu'ndaki finale giden yol uzun ve meşakkatli.

Bir daha olur mu?

UEFA kupası'nı GS ikinci kez kazanıp, üstelik Fenerbahçe Şükrü Saraçoğlu Stadı'nda kupayı kaldırabilir miyiz, UEFA sitesine üçüncü kupa işaretini koyabilir miyiz bilmiyorum?

Ama bildiğim şudur ki bu yıl takımımı büyük bir keyifle izliyorum. Oynadıkları oyun bizlere zevk veriyor. Polat ve ekibine bu yüzden bir taraftar olarak teşekkürü borç bilirim.

Sevgi ve Saygılarımla.