- Kategori
- Deneme
Sarmaşık gibidir Ego, sarıverir fark etmeden

Sarmaşık gibi...
SARMAŞIK
Arsız bir şey bu ego. Nereden, ne zaman çıkacağı belli olmuyor. Bir anda, sarmaşık dalları gibi sarıveriyor seni. Farketmezsen, tüm vücudunu kaplayıverecek. Sonra, girecek kulağından, burnundan, ağzından. Onsuz nefes alamaz, konuşamaz, duyamaz olacaksın.
Yakalayamazsan o incecik, hızlı ve sinsice hareket eden dalları, kaptırıvereceksin var olanı. Tetikte olmak gerek hep. Ama öyle huzursuzca, paranoyakça değil. Uyanık olmaktan bahsediyorum. Her gelene ve senden her gidene, o şekilde bakmaktan. Anlamaktan.
Binbir çeşidi var bu ego sarmaşığının. Bazen çok tanıdık, buluveriyorsun hemen. Bazen hiç bilmedik yerden çıkıveriyor. Bazen de öyle bir geliyor ki neredeyse ruhun duymuyor. O en verimli, çiçek açtıran yerden sarılmaya başlıyor. Kendini kaptırıp gitsen, çiçeklerini de kaplayacak, heba edecek. Onca zaman çalışıp edindiğini, bir anda siliverecek.
İşte tam bu noktada, fark etmek gerek. Bir karar vermek. Tüm bedenini saran ego ile bir mumya gibi mi dolaşacaksın, yoksa sarmaşık dallarından kurtulup, çiçekler mi açacaksın?
Çimen Erengezgin