- Kategori
- Gündelik Yaşam
Savaşın temeli egolar

Günlerdir yazmaya çalışıyorum yanımızdaki savaşı. Ama sadece içimin çok acıdığını hissedip bırakıyorum. Kendime duyarsız olmayı yakıştıramıyorum. Herkes duyarsız olabilir herkes umursamaz, bencil ama bu dünya hepimizin ve bu dünyada hepimizin yaşamaya hakkı var.
İnsan oğlunun içindeki yanıp bitmez hükmetme isteğinden bunlar, sahip olma isteğinden. Yaşamı yaşanılası kılan şeyin, isteklerinin olması sanmalarından ve keşke herkesin istekleri masum olsa ,bir çocuğun istediği uçurtma gibi. Sadece masum olsak hepimiz tıpkı çocukluğumuzdaki gibi.
Burda önemli olan müslüman olmak değil yada Hıristiyan, yahudi. Din, dil, ırk, cinsiyet ,meshep önemli değil. Burda önemli olan hükmetme isteğinden sıyrılmak sadece .Tarih hep insanoğlunun (imparatorların, padişahların) fetih örnekleriyle dolu. Milyonlarca yahudi yıllarca kendilerine bir vatan bulamamışlar. İspanya ve diğer avrupa ülkelerinden ayrılmaları için zorlanmışlar, katliyamlar yapılmış hristiyanlar tarafından. Fırınlarda yakılmışlar naziler tarafından. Her dönemin süper güçleri bir katliamın altına imzasını atmış mutlaka. Biz osmanlılar cihat devleti kurmak için kimselere rahat vermemişiz. Sefer üstüne sefer düzenlenmiş yaşanılası bir osmanlı devleti kurmak için. Osmanlının hep çok hoşgörülü olduğu yazar her tarih kitabında ya da kaynaklarda, peki soruyorum; savaşta, fetihte bir hoşgörü ne kadar sağlanabilir.
Şimdi ise kartlar değişti ve bu zamanın süper gücü..... ne Osmanlı ne Venedik ne Roma ne de Bizans yeni ad: 'AMERİKA' .Bush kendi yaşanası devletini kurmak için uğraşıyor. bütün petrol kaynaklarına sahip olabileceği kendini ve yandaşlarını zengin edebileceği, heryere herkese hükmedebileceği dünyasını. Cumhuriyet adı altında kurulan büyük bir kralıyet aslında kral ve oğulları beslenecek filistin'deki ırak'taki çocuklar ölecek, ortadoğu karışacak, yavaş yavaş ucu herkese bulaşacak. Suriye, Mısır, İran, Türkiye. Bush yanına yüzyıllar boyu içinde kinini büyüttüğü bir sürü insanını yahudi olduğu için kaybettiği israilli de almayı ihmal etmiyor.
Görülen o ki amaç aynı ise, ne din ne dil ne ırk farkediyor.
Ama ben ölen çocukları gördüğümde üzülüyorum. Hala yüreğim taşlaşmamış. İsteklerim bir çocuğunki kadar masum. Mutlu ve barış içinde bir dünya istiyorum
Ben çok şey mi istiyorum?