- Kategori
- Gündelik Yaşam
Saygı

http://chin2off.deviantart.com/art/angry-85089066
Çok yanlış var. Çok fazla eksik. Karşılıksız bırakılan, zora koşulan, söz, durum, davranış, emek. İşin maddi boyutundan bahsetmiyorsun bile. Çoktan geçmişsin çünkü o kısmından ki eğer geçmemiş olsan burada ne işin var hala.
Buna rağmen, “ne oldu” diye soruyorlar, ne olduğunu bilmiyormuş gibi. Oysa her şey açık seçik ortada. Ve beklediğin çok şey de yok aslında. En azından bir çaba görsen, verdiğin desteğin bir karşılığına denk gelsen, hepsinden geçtin küçük bir özre sığdırılmış bir iyi niyet hissetsen belki geçip gitmesi kolay olacak. Atlatması bir anlık bir sinirin bir rüzgarmışcasına yüzünü yalayıp geçmesi gibi kolay...
Ama geçmiyor işte. Sana kalkıp da hiçbir şey olmamış gibi davrananları gördüğün an, o esip geçmesini beklediğin küçücük rüzgar, sertleşiyor bir anda, yüzüne değdiği an bir tokatmışcasına çarpıyor, acıtıyor canını. Koca bir fırtınaya dönüşüp, sertçe vuruyor aklına, yüreğine, seni bugüne kadar yaptığın her şey için pişman ediyor.
Sonra o fırtınanın içinde kendi kendine gülmeye başlıyorsun sinirli sinirli. İlk defa fark etmiş gibi, aslında içten içe uzun zamandır bildiğin bir gerçeği; hatanın en büyüğü bende diye düşünüyorsun. Ve vazgeçiyorsun savurmaktan, o fırtınanın tüm gücüyle içinde ne var ne yok toplayıp da sırf sen yüzlerine çarpasın diye, dilinin ucuna kadar getirip bıraktığı bütün kelimeleri.
Sadece “yok bir şey” diyorsun. Çünkü gerçekten yok. Olmadığını biliyorsun. Yazık ki insana saygı yok burada. Ve saygı olmadıktan sonra herhangi bir şey beklemenin de hiçbir anlamı yok.