- Kategori
- Çocuk Psikolojisi
Seçilmiş Çocuklar
Dünyayı, İndigo çocukları ve Kristal çocuklar mı kurtaracak?
İndigo Çocuklarını duyan vardır mutlaka. 4-5 yıl öncesi dikkatimi çeken bir konu. Oldukça ilginç bulmuş olsam da inanmak ya da inanmamak konusunda nötr kaldığım bir konu...
Sizin de çocuklarınız 'İndigo Çocuğu' olabilir mi? Yani seçilmiş çocuklar, dünyayı kurtaracaklarına inanılan çocuklar. Çocukları böyle sınıflandırmak ne kadar doğru, ayrı bir tartışma konusu. Peki ya doğruysa?
Doğruysa ve böyle seçilmiş çocuklara sahipsek onlara daha farklı eğitimler uyguamak gerektiğini vurguluyor konunun uzmanları. Çünkü farklı çocuklar. Belki de sorunlu olduğunu düşündüğümüz bir çok çocuk aslında seçilmiş çocuklardır. Olabilir mi?
Aslında 'İndigo Çocukları'değil asıl konu. 'KRİSTAL ÇOCUKLAR'...
İndigo Çocukları büyüdüler, henüz dünyayı kurtarmak adına ne yapmaktalar bilmiyorum. Ama bu özellikteki çocuklar şayet kendilerinin ve misyonlarının farkındaysalar, ileride ülke yönetiminde söz sahibi olurlarsa bir hayal gerçekleşmiş olur. Ya da bir inanç... Şimdi sıra Kristal çocuklarda. 1995 ve sonrası doğan bu çocukların geleceğimizi, dünyayı değiştireceğine inanlmakta. Ve bir takım özellikler sıralanıp, bu özelliklere sahip çocuklara özel davranılması ve özel eğitim verilmesi gerektiği vurgulanmakta...
Hayata tutunabilen sağlıklı nesiller yetiştirmek kanımca çok zorlaştı. Evlere kapattığımız, özgür dünyalarını kısıtladığımız çocuklarımız aslında git gide farklılaşmakta. Bizim çocukluğumuzun özgürlüğü onlara tanınmamakta. Sokaktaki tehlikenin büyüklüğü, çocuklarımızı daha da fazla koruma iç güdüsüyle öz güvenlerini yıkmamıza sebep olabilmekte. Duyduğumuz kaygının büyüklüğü, onlarda daha büyük kaygı sorunlarına yol açmakta. Elbette uzman değilim. Tüm bunlar sadece gözlemlerim.
Tüm bunların yanı sıra, biz büyüklerin yarattığı bir durum mu; İndigo Çocukları ya da Kristal Çocuklar? Bozduklarımızı, yapamadıklarımızı onların mı düzeltmesini, başarmasını istemekteyiz? Bunun tek bir cevabı yok sanırım. Olabilirliği yüksek. Yani biz yetişkinler çocukluğumuzu yitirdik. Çocukluğumuzun iyiliğini, masumluğunu, temizliğini, paylaşımcılığını, gücünü yitirdik. Tekrar bulmanın yollarını bilmiyoruz. Ve birini diğerinden farklı gördüğümüz çocuklarımıza yükledik bu misyonu. Onlar farklı, onlar çocuk. Ve dünya ve insanlar arınmaya, kurtarılmaya ihtiyaç duymakta...
Çare belki de çocuklarınmızda, doğru. Ancak seçilmiş çocuk aramak, bunlara isimler koymak ne derece doğru. Yetiştireceğimiz her çocuk birer seçilmiş çocuk değil midir? Ne ekersek onu biçmez miyiz? Bugün her yeni doğan çocuk yarın dünyayı güzelleştirebilecek yetiye sahip yetişkin olmayacaklar mı?
Sizin de çocuklarınız 'İndigo Çocuğu' olabilir mi? Yani seçilmiş çocuklar, dünyayı kurtaracaklarına inanılan çocuklar. Çocukları böyle sınıflandırmak ne kadar doğru, ayrı bir tartışma konusu. Peki ya doğruysa?
Doğruysa ve böyle seçilmiş çocuklara sahipsek onlara daha farklı eğitimler uyguamak gerektiğini vurguluyor konunun uzmanları. Çünkü farklı çocuklar. Belki de sorunlu olduğunu düşündüğümüz bir çok çocuk aslında seçilmiş çocuklardır. Olabilir mi?
Aslında 'İndigo Çocukları'değil asıl konu. 'KRİSTAL ÇOCUKLAR'...
İndigo Çocukları büyüdüler, henüz dünyayı kurtarmak adına ne yapmaktalar bilmiyorum. Ama bu özellikteki çocuklar şayet kendilerinin ve misyonlarının farkındaysalar, ileride ülke yönetiminde söz sahibi olurlarsa bir hayal gerçekleşmiş olur. Ya da bir inanç... Şimdi sıra Kristal çocuklarda. 1995 ve sonrası doğan bu çocukların geleceğimizi, dünyayı değiştireceğine inanlmakta. Ve bir takım özellikler sıralanıp, bu özelliklere sahip çocuklara özel davranılması ve özel eğitim verilmesi gerektiği vurgulanmakta...
Hayata tutunabilen sağlıklı nesiller yetiştirmek kanımca çok zorlaştı. Evlere kapattığımız, özgür dünyalarını kısıtladığımız çocuklarımız aslında git gide farklılaşmakta. Bizim çocukluğumuzun özgürlüğü onlara tanınmamakta. Sokaktaki tehlikenin büyüklüğü, çocuklarımızı daha da fazla koruma iç güdüsüyle öz güvenlerini yıkmamıza sebep olabilmekte. Duyduğumuz kaygının büyüklüğü, onlarda daha büyük kaygı sorunlarına yol açmakta. Elbette uzman değilim. Tüm bunlar sadece gözlemlerim.
Tüm bunların yanı sıra, biz büyüklerin yarattığı bir durum mu; İndigo Çocukları ya da Kristal Çocuklar? Bozduklarımızı, yapamadıklarımızı onların mı düzeltmesini, başarmasını istemekteyiz? Bunun tek bir cevabı yok sanırım. Olabilirliği yüksek. Yani biz yetişkinler çocukluğumuzu yitirdik. Çocukluğumuzun iyiliğini, masumluğunu, temizliğini, paylaşımcılığını, gücünü yitirdik. Tekrar bulmanın yollarını bilmiyoruz. Ve birini diğerinden farklı gördüğümüz çocuklarımıza yükledik bu misyonu. Onlar farklı, onlar çocuk. Ve dünya ve insanlar arınmaya, kurtarılmaya ihtiyaç duymakta...
Çare belki de çocuklarınmızda, doğru. Ancak seçilmiş çocuk aramak, bunlara isimler koymak ne derece doğru. Yetiştireceğimiz her çocuk birer seçilmiş çocuk değil midir? Ne ekersek onu biçmez miyiz? Bugün her yeni doğan çocuk yarın dünyayı güzelleştirebilecek yetiye sahip yetişkin olmayacaklar mı?
- Toplam blog
- : 90
- : 875
- Kayıt tarihi
- : 19.05.07
Ama hayatın farkındayım. Hem güzel, hem acı. İyi midir farkında olmak? Yoksa iyi midir farkında ol..