Şehitler ölmez !

Şehitler Ölmez !

Bu aziz halk bir gün olsun etmeyecek mi rahat,

Gül yüzünde açmayacak mı bir tebessüm hey hat.

On beş şehidi indirdik yine aziz toprağa,

Bitecekse kahr-ı elem, olsun on beş bin feda.

Mezalimin oyunları tükenmedi yurdumda,

Biçare bekleriz akvam elimiz koynumuzda.

Milyonlarla erimiz var nöbet bekler kıt’ada,

Sayesinde huzur ile uyur vatan uykuda,

Ona değen her el yakar, dağlar hep yürekleri,

Ağlayan analar kardaş bizim yaş döktükleri.

Vatan evladıdır yiten, hepimiz asker olduk,

Yiten o on beş içinde oğlumuz da bulurduk.

Ey şehit anası dindir gözündeki yaşını,

Güldürme zalimin yüzün, dimdik kaldır başını.

Her anaya nasip olmaz şehit vermek vatana,

Gurur duy sen evladınla, bak cennette yatana.

O kardaş ki, çekinmeden verdi tek bir canını,

Bayrağını devralırız silip biz göz yaşını.

Gözün arkada kalmasın ey mukaddes kahraman,

Kirli elin değdiremez naaşına o düşman.

Kanlı yaşı diner gayrı ecdadının atanın,

Bundan büyük onur var mı tor’nu şehit vatanın

Dur diyecek bizler varız bu hayasız oyuna,

Kardaşı düşman eyleyen bunca yıllık hayına.

Söyleyecek hal tükendi, yandı yine analar,

Sözden anlamazlar gayrı bunlar kötekten anlar.

Yetmiş iki millet idi, üstümüze çullandı,

Tarumar olup da gitti, bezirganı sonlandı.

Arzu hali buysa şayet, biz ülkece burdayız,

Bir kere silkindik ancak biz devamına varız.

Yüz yıllardır eğdirmedik alçağa başımızı,

Görmek sadece kabildir öperken bayrağmızı.

Tevfik Münzevi