Sen, sen ,sen....

Birşeyler söylemeli mi yoksa susmalı mı bilemedim.

Ama söz konusu sen olunca durmuyor çenem, düşüyor.

Tutamıyorum sana dair hiçbirşeyi içimde...

Özlüyorum, hep yanımda ol istiyorum...

En çok sana saçmalıyorum, farkında olmadan kırıp döküyorum. Belki de bir yapıyorsam bin bozuyorum.

Ben seni avcumun içi gibi biliyorum ve eminim ki sen de beni biliyorsun. Peki şimdi ne oldu?

Alışkın değilim anlaşmazlıklara, yanlışlıklara...

Her sözün kocaman geliyor; iyi ya da kötü farketmez.

Sen farklısın..

Anlattırma işte billiyorsun hepsini...

Bu yazdıklarımı da biliyorsun ama ben sırf içimi dökeyim diye yazıyorum.

Taşıyor artık tutamıyorum..

Kızgınlıklarında haklısın da dozu fazla..

Canımı acıtan da sensin, acımı dindirecek olan da..

Hep yanımda ol, sen ol başkasına gerek yok..

Omzunda ağladığım da, kahkalara boğulduğum da sen ol...