Sen hiç anlamadın

Anlamadın yaa

Sensizdim yine bu gece

Aklımda anılar

Gelip geçti maziler

Bir o kadar yakındılar birde o kadar uzak olan o hayaller…

Yine aklıma geldin

Yıldızlar vardı, ay da yoktu sen gibi

Neydi bu tepkin anlamadım

Sen de ay gibi nazlıydın canın istese çıkar

Canın istemezse çıkmazdın…

Yoksa sende ay gibi yıldızlarımı kıskanırsın

Onlar her zaman parlak diye

Yoksa güneşten alamadın mı ışığını

Halbuki yıldızlar Ay’ı

Bende seni beklerim her gece

Senin benden haberin olmasa bile

Ay çıkmasa bile gökyüzüne

Yıldız yine onsuz da parlar

Öyle bir parlaklığını verir ki

Bir daha da çıkmaz gökyüzüne çünkü artık

O yıldızın son gecesi olur

Ay’ı beklemekten yorulur sonsuz güzelliğini sergiler

Gökyüzüne O’nu sevmeyen Ay’a veda eder…

Oturmuşum bir masada çok uzaklarda

Düşünürken sonsuzluğu öyle bir sonsuzluk ki

Kendimi bile arasam bulmayacağım sonsuzlukta

Arasam seni çıkarmısın karşıma öyle bir sonsuzlukta

Ki kaybettim ben beni nerdeyim neyim bilmeden

Bir elimde çayım bir elimde kalemim sensiz yazıyorum

Bu şiirimi

Bu son ay ışığında…

Işıkları istemem onlar senin olsun

Bana ay ışığı yeter bu son ay ışığında sana yazdığım şiir de

Sana olan hasretimi yazmaktayım

Okusan anlarmısın beni

Yüreğin o taş yüreğin anlar mı bu dizeleri

Mısraların her bir kelimesi sana olan duyguyu ifade eder ki

Bazen bir sitem bazense bir haykırış dır çaresiz yüreğin

Ama sen yine anlarmısın bu mısralarda saklı olan seni

Bula bilir misin içinde varolan sevgiyi ya da anlarmısın

Sen hiç beni anlamadın kii…

1982 Ankara doğumluyum. Hayatta farklı pencereden bakan ve hayattı seven biriyim. Yalanda dola..