- Kategori
- Deneme
Sen tamamla gerisini...
Fotograflar, anıların şahitleri!…
Yaşadım o yılları değil mi?
O bakışlar benimdi; o yüz, o duruş!
Şimdi bambaşkayım biliyorum, değişmedim desem de…
Yürek yanıklarının izi gözlerde oluyor.
İnsan yaşadığı kadar değil, yaşayamadığı kadar kalıyor.
Hüzün akıyorsa gözyaşlarıyla tortu bırakmıyor. Ne vakit asılı kalıyorsa havada sözcükler, işte o zaman her aşkta sana tuzak oluyor söylenmemişlikler…
Kimi zaman kayboluyoruz dehlizlerinde hayatın, ne için yola çıktığımızı unutmuş, sadece yol haritamızı çizebilmişken; ellerimiz bir şeyi unutmuş olmanın telaşı ile titriyor. Yoldayız işte!.. Hayallerimiz, umutlarımız, hüzünlerimiz ile çizilmiş yol haritamız elimizde, buruş buruş… Damağımızda buruk acımsı bir tat...
Kekremsi ıtır kokulu…
Hangi şehre gidersek gidelim, kaçamadığımız tek şey kendimizken, nasıl gideriz?
Korkularımız adımlarımızı seyrekleştirir, ürkekleştirir. Her an kaçabilmek için geridedir bir ayağımız. Zaman zaman adım bile atamayız.
Hayatımızın gel-gitlerinde boğulduğumuzu sanırız.
Aslında,
Nefes alabiliyorsak hala, yaşıyoruz demektir.…
Nefes alıyorum, hem de bir ömürlük!
Üzgünüm!
O kuzguni gecelerde zümrüd-ü anka gibi kayabildiyse gözlerimin önünden yıldızlar…
Ve gecenin bir yarısı uyandığımda ay gülümsediyse yüreğime “Sabret!” diye …
Hüzünlerimi gece örterken o karanlığın içinden göz yaşlarımda güneşle uyandıysam…
Ve hiçbir hüzünlü şarkı aklıma getirmediyse acıları…
Sen tamamla gerisini…
- Toplam blog
- : 130
- : 480
- Kayıt tarihi
- : 13.08.08
17 Haziran 1982 Manisa doğumluyum. Türkçe öğretmeniyim. İzmir'de yaşıyorum. Yazmak yaşamak benim ..