sen vardın ya sesimde..

Netten,

Konuşmuyorsun dedi adam,

Sanki bir küskünlüğün var.

Ya da bir kırgınlığın..

Gözlerini denizden alamadan ,

Siyah renkteki sisleri korkmadan gizledi kadın.

Konuşamadı.

Belki de mor, ya da pembe çıkacaktı sesi.

Ama düğüm oldu.

Kırlangıç mı ağladı, ay ışığının sesimiydi bilinmez.

Ürktü.

Gözleri güllerle kanamışçasına baktı.

Anlamadı adam,

Anlayamadı.

Anlatmaya çalışmadı gül gözlü kadın.

Yutkundu,

Düğüm yine boğazındaydı.

Gözlerini suya atıverdi,

Elleri yana düştü çoktan.

Saçlarına takılı kalan bir sancıydı ,

Ellerine yabancı bir selam.

Düğüm büyüdü boğazında,

Kalbi yerinde volkanlar patladı.

Çaresizlik sızıyordu duman duman.

Gözleri acıtan bir soğuk oldu adam.

Zemheri oldu,

Kar zamanı oldu,

Saçaklardan akan buz kılıçları oldu.

Yine de anlatamadı kadın..

Sustu, sustu..

Önce anneyim, sonra eş, abla ve annemin kızıyım. Elbette yazmayı ve okumayı seven biriyim. Emekliliğ..