- Kategori
- Şiir
Sessizlik zamanı değil
Ben mükemmel değildim, sendin beni gözünde büyüten,
Tanıdıkça anladın ki sadece silik bir noktayım ben,
Hiç tanımasaydın daha mı mutlu olurdun acaba,
Hiç tanımasan, ilk gün olmasa, yalnızlığım daim kalsa,
Hiç tanımasam, sen olmasan, ben olmasam aklında...
Daha mı mutlu olurdun acaba, olabilir miydin,
Defolup çıksam hayatından, mutlu olabilir misin hala,
Eğer mutlu olacaksan yaparım bunu,
Çok göz yaşı dökerim arkamı dönüp gideceğim yolda,
Ama mutlu olacaksan eğer, tuz da basarım yaralarıma.
Ellerin ısıtmasa elimi, sessizliğin soğukluğumda yok olsa,
Gözlerimde gözlerin titremese, saklasan kendini sandıklara,
Yaşayabilir miyim ben sence böyle bir dünyada?
Çek git dersen eğer, koşarak geldiğim bu yolda topallayarak dönerim,
Bakamam ardıma korkudan,
Ağlamaktan değil ağlatmaktan korkarım,
Yalnızlıktan değil, sensizlikten korkarım,
Ellerinin kokusunu bulmak umuduyla ellerimi koklarım,
Defol dersen eğer, kalbinden eşyalarımı toplarım,
Mutlu olacaksan bensiz, karanlıklara karışırım.
Susma, hayır sakın sessizliği salma üzerime,
Konuş, ya gel de; koşarak geleyim yanına,
Ya defol git de, kendimi bulayım karanlıklarda,
Susma, konuş içinden gelen son kelimeye kadar,
Sessizlik zamanı değil, anlat,
Ya gel de, koşarak gelip tutayım ellerini,
Ya git de, görme bir daha gözlerimi.
Ama susma, sessizlik zamanı değil,
Konuş içinden gelen son kelimeye kadar.