- Kategori
- Şiir
Sevgiye dayak !

Bir kadın.. Omuzumda ağladı dün gece ...
Bir zamanlar sevgi ile tuttuğu el,
Dün gece, ona, acıtmak için,
Aşşağılamak için kalkmış !.
Konuşmayı beceremeyen dudaklardan, küfür dökülmüş....
'' Git '' diye bağırırken,
Elindeki kadehi ardarda doldurup,
Erkekliğinin...! şerefine içiyormuş , sevdiği...
Gencecik bir kadın... Kucağında, küçük bir kadıncık... Gözlerinde korku...
Sığındı... Dost omuzumda ağladı...
''Haketmedim ''...
Ben onu çok sevmiştim dedi... Ağladı...
Dayak hak edilir miydi ?
Sevgiye tokat atılır mıydı ?
Ayılınca ... Pişman olur mu ?
Ruhumdaki acıya çare olur mu ...
O el kalkmışsa bir kere !.
O tokat... Sevgiye atılmıştır !!!
İki kadeh içkide...Seven ruh satılmıştır !
Dokunduğu her yerde izi kaldı, acının...
Ömür boyu sürecek...Yüreğinde pişmanlığın...
Bir kadın ağlıyordu, omuzumda dün gece...
İsyan, gözlerinden akıyordu ....