- Kategori
- Aile
Sevinç ve keder...
Yaşam ve Ölüm
Sevinç ve keder yan yana…
Tarifsiz duygular içindeyim…
Aslında üzerinde çalıştığım gazete için çalışmalıyım ve gazetede koymayı planladığım yazıları yazmalıyım…
Ama içimden gelmiyor bir türlü..
Belki de içimden geliyor ama aklım bugün yaşadığım daha doğrusu ansızın öğrendiğim bir ölüm haberinde...
Kardeşimle birlikte keman konserine gitmek üzere apartmandan çıkarken, önümüzdeki apartmanın önünde garip bir kalabalık vardı.
Yüreğime bir sıkıntı çöktü.Bu kalabalık sevinçli bir olay için toplanmamıştı biliyordum.Daha doğrusu hissetmiştim.Nitekim sonradan apartman komşumuzdan öğrendim ki, trafik terörüne genç yaşta kurban verilmiş genç komşumuz için toplanmıştı bu kalabalık.Hoş, trafik terörü genç, yaşlı, fakir, zengin ayırmıyordu…Tanıdıkları, komşuları, evlat acısı yüreğine çökmüş babanın etrafındaydı…Aralarından bir kişi hararetle kazanın nasıl olduğunu tartışıyordu.Ne fark ederdi ki bir evladını kaybetmiş bir baba için kazanın nasıl olduğu?Canının yarısı, yüreğinin bir parçası bir daha geri gelmeyecek şekilde bu hayattan göçüp gitmişti…Sevenlerinin yüreğine ateş düşmüştü…Daha dün beraberlerdi..Aynı sofrayı paylaşmışlardı, belki kahkahalar, belki incir çekirdeğini doldurmayacak nedenden bir kavga çıkmıştı…Belki de hayatında olan, kalbini çalan birini anlatıyordu ailesine…Ne olursa olsun, yaşıyordu dün…Ama şimdi yok artık..Ve bir daha asla geri gelmeyecek…Herkes bir şeyler anlatıyordu kaza ile ilgili…Onunla birlikte gencecik iki arkadaşı da meydana gelen kazada hayatını kaybetmişti.Aynı acı onları sevenlerinin de yüreğindeydi…Aşırı hız, yüksek alkol tüketimi ve dikkatsizlik..Sonuç gencecik üç insanın ölümü…Sonuç acı ve değiştirilemeyecek bir gerçek…Keder sarmış cenaze evini…
Ama bir tarafta ise keman konseri…Keman eşliğinde söylenen şarkılar…Neşelenen insanlar….
Hayat ne garip..Her an her şeyle karşılaşabiliyor insan..
Yaşam ve ölüm, sevinç ve keder….
Yanyana…
Peki ne yapmak lazım?
Elbette ki ölüm karşısında bir şey yapamaz insan…
Sonuç olarak diyebilirim ki, yaşadığımız sürece ve aldığımız her nefeste hayatın tadını doyası çıkarmalıyız..Çünkü, bir gün çok geç olabilir…
- Toplam blog
- : 149
- : 435
- Kayıt tarihi
- : 24.06.08
1999 yılında Ted Kdz Ereğli Kolejinden, 2003 yılında İstanbul Üniversitesi İtalyan Dili ve Edebiyat..