- Kategori
- Ankara
Seviyorum beee!

Ankara, başka bir dünyadır. İlk geldiğinizde size "bozkırın ortasında yalnız ve soğuk bir Anadolu şehri" hissi verir.. Oysa, sıcaktır Ankara, zariftir, saygılıdır, insanlara hep iyi davranmıştır.. Yürüyebilirsiniz sokaklarında, caddelerinde. Bahçelievler'de gezebilirsiniz saatlerce. Yeşildir, aydınlıktır.. Karanlık çöktüğünde bile aydınlıktır. Korkmazsınız Ankara'da. Gururludur, bilir, ülkenin başkenti olduğunu, bilir, tarihin buradan değiştirildiğini, bilir, ülkenin dört bir yanına buradan ulaşılabileceğini, ülkenin dört bir yanından buraya çare bulmak için gelinebileceğini..
Hastalıklı değildir, güçlüdür, kimselere yüksekten bakmaz, ama, yüksektedir başı.. Eski Roma'dan, Cumhuriyetin kuruluşuna kadar o kadar çok insan sığınmıştır ki, Ankara hiç gocunmamıştır.. "Off!" dememiştir.. Hep korunma hissi uyandırmıştır insanda.. Bir hafta kalan, aidiyet duygusu ile dolar Ankara'da.. Ayrılınca anlar insan Ankara'nın ne olduğunu, ne olmadığını.. Yine gelir..
Denizi yoktur ama, denizlerden daha engindir ufukları.. Bir güneş batar Ankara'da; sanırsın ki, yarın sabaha doğmayacak.. Alev alev yanar, ufukta bulutların ardına göçerken.. Ankara'yı terkettiği için, onu bir süreliğine terketmek zorunda kaldığı için bütün kederiyle, hırsıyla yanar güneş..
Vazgeçmek ne mümkün? Yaşadıkca aşkınız artar Ankara'ya!! Ya ben Ankara'da doğmasaydım, nice olurdu halim?