Şiir defterim

  s

masamda bir kadeh kan kırmızısı şarap

ceplerimde en sevdiğin  hayyamdan rubailer...

fonda sonununa kadar ağlamadan dinleyemediğim ortaçgilden sensiz olmaz

usulca penceremden içeri girmeye çalışan nisan güneşi

aklımda Mevlana'nın Şemse yakarışı..

Etme...

*

birde gülüşün var çerçeveleyip astığım,

odamın en hüzünlü köşesine...

unuttuğum ne çok şey var şimdilerde..

mesela neresiydi Küba'nın başkenti?

Che niçin savaşmıştı?

ne güzel anlatırdın bütün bunları..

ve nasılda kararlı savunurdun inandığın doğruları...

gündoğdu marşını nasılda güzel söylerdin 

ve hüzne boğulurdun deniz gezmişten açılınca laf

erdal erenden...

*

özlüyorum kalk gidelim deyişlerini

kaçalım uzaklara,

hiç bilmediğimiz yerlere yelken açalım deyip

ufuklara dalışını özlüyorum...

yağmurun altında kordonu boydan boya yürümeyi,

utanıp titrek bir halde dudaklarını öpmeyi

dakikalarca gözlerine bakıp  öyle kalmayı özlüyorum..

*

beni unutamazsın derken ne kadarda kendinden emindin..

ve ben ne kadarda emindim seni unutmak zorunda olmayacağımdan...

ne kadar emindim hiç bir mesafenin bizi ayıramayacağından..

*
çoktan bitmiş masamdaki  kan kırmızısı şarap

ortaçgil susmuş sessizlik egemen odamın  hakim tepelerine

çoktan batıp gitmiş güneş

yağmur anlatıyor şimdi sensizliği bana

için için yağan bir nisan yağmuru

ağlasıyoruz bulutlarla beraber

ve sensizliğle boğuluyor tüm kent

tüm sokaklar..

sensizliğe boğuluyor sesim..

susuyor kuşlar...

*

erkan bilen

24.4.2012