- Kategori
- Gündelik Yaşam
Sıkıntılarımız ve yalnızlık ...
İÇ SIKINTISI VE YALNIZLIK…
Birbirimizi çok severiz, en azından birbirimize son derece saygılıyız. Her konuşmasından ayrı bir tat her paylaşımından ayrı güzellikler alırım. Neredeyse aynı yürekte aynı gözle bakan aynı sesleri duyan ikiz gibiyiz.
Daha iki gün önce aynı anda aynı şeyleri düşünmüşüz gibi konuştuk yine.
“Şimdi Torosların yamaçlarında bir yerde, küçük bir ev odun yanan bir soba, dışarıda hafiften yağan kar ve sımsıcacık çay ve dilimizden düşürmediğimiz şarkılar.”
Yalnızlık falan değil bize bunları söyleten, amaç yalnızlığa çare aramak da değil, amaç daha özgür olmak veya en azından özgür olduğumuzu hissetmek ve daha rahat yaşamak, rahat yaşayabileceğimizi görmek, o kadar. İç dünyamızdan kaçış da diyebilirsiniz. Buna ne derseniz deyin,
Hepimiz zaman zaman yalnız kalıp içimizdeki sıkıntıların, bitmek tükenmek bilmeyen sorunlarımızın dineceğini düşünürüz ancak bu düşüncelerimizi hayata geçirdiğimizde ne olacağını ya da yaşayacaklarımızı asla bilemeyiz.
Eminim sizlerde defalarca yaşamısınızdır kim bilir kaç kere aynı kararları almışsınızdır, ama bir gerçeğe hayır diyeceğinizi hiç sanmıyorum; “İstediğiniz kadar elinizi ayağınızı çekin dünyadan sıkıntılarınız sorunlarınız acılarınız bir şekilde gelir bulur sizi” öyle değil mi?
“Ruh neredeyse olursa olsun aynı yani tanıdık ruhtur”
Bankacılık çok zor bir meslektir hoş insanlarla birebir temas kurulan her meslek zordur, o dönemlerimde bulunduğum mevki gereği şube idare etmenin zorluğunu herkes gibi bende yaşadım. Bir süre sonra sizi yönetmeye kalkan insanların anlaşılmaz kaprisleri ve doyumsuzlukları yüzünden yeter artık zamanı geldi benden bu kadar deyip emekli oluyorsunuz, ben de aynı şekilde düşünüp henüz 48 yaşındayken emekli oldum. Rahat ederim başımız dinlerim derken emekli oldum amma velakin bir süre sonra anladım ki ev idare etmek şube yönetmekten daha kolay değilmiş.
İv işlerini asla küçümsemiyorum ama görülen o ki tıpkı şube yönetirken yorulduğum kadar ev işlerinden de yoruluyorum.
Şunu belirtmem de fayda görüyorum; bir kere ne yaparsanız yapın kaygılarınızdan sıkıntılarınızdan bir an da kurtulamıyorsunuz, zamana ihtiyacınız var.
Hadi kaçalım kafamızı dinleyelim dediğinizde belki arkadaşlarınızdan dostlarınızdan kaçabiliyorsunuz ama içinizdeki kalabalıktan kaçamıyorsunuz. Hiç aklımıza gelmez kalabalıktan kaçacağımıza içimizdeki kalabalıktan kurtulmak değil mi? Oysa son derece doğru ve basit olanı bu…
İsterseniz şehirler hatta ülke değiştirin içimizdeki kıskançlık, korku, aşırı tutku, kararsızlıklar, kin nefret riyakârlık gibi kötü duygulardan kurtulmadığımız sürece ne gittiğimiz mekanların ne gördüğümüz doyumsuz manzaraların ne yeni tanışmaların zevkini yaşayamayız. Yaşarız belki ama tıpkı rüyalarımız gibi bir gün uyanmak zorunda kalırız.
Rahmetli babamın dediği gibi” Sıkıntı ve acılar içimizde bir yaradır ve daima bağrımızda kalırlar”
Başarabiliyorsan yapmamız gerekenleri konuşmalıyız. İnsanoğlu önce içindeki sıkıntılardan kurtulmayı istemeli bunun için kendini hazır hissetmeli, feraha çıkmalı. Yola çıkmaya karar verdiyse kimle nerede nasıl olacağını da bilmeli. Yüreğimizde her türlü karanlığı aydınlatacak “ışık” vardır ama hayat ışık kaynaklarınızı her zaman açık tutmayabilir.
Günlerdir ya da aylardır yatağında rahat rahat yatan bir hastayı yatağından kaldırın emin olun rahatsız olacaktır, bir yerlerine ağrılar girecek ve organlarında batmalar olacaktır.
İstediğiniz kadar yer değiştirin istediğiniz kadar yeni dostlar edinin içi sıkıntılarınızdan kurtulamadığınız sürece uzun veya kısa yapacağınız hiçbir yolculuktan zevk alamazsınız. İnsan hiç bilmediği bir limana varmak için rüzgardan yardım isteyemez, öyle değil mi?
Onun için insan önce ruhuna çeki düzen vermeli ondan sonra uzaklaşmalı veya yeni arkadaşlıklar yeni dostluklar kurmalıdır, hem kendiniz için hem karşınızdakiler için en doğrusu budur.
Hadi şimdi kalın “bir daha mı geleceğim dünyaya” deyip önce güne gülümseyerek başlayın, bir şarkı türkü mırıldanın sesiniziz güzelliği çirkinliği önemli değil mırıldanın yeter, sevildiğiniz sevdiğiniz ayırdına varın ve hemen düşüncelerinizi hayata geçirin. Şunu da sakın unutmayın “en zoru karar vermektir” o yüzden sakın geç kalmayın…
“İçi sıkıntılara ve yalnızlıklara son vermek ve hayatı dolu dolu yaşamak en sağlam yerinden tutunmak için”
Hayat yolculuğu kısacık bir adımla başlar kendimizce dev adımlarla devam eder dostlarım, başka çaremiz var mı?
Dostumla “biz” karar verdik en kısa zaman da o yolculuğa çıkacağız, darısı sizlere efendim…
Kalın sağlıcakla…
Erdoğan Özgenç
- Toplam blog
- : 846
- : 425
- Kayıt tarihi
- : 26.06.12
Emekli banka müdürüyüm ama kart vizitimde "insan" yazıyor. Adana'da ikamet ediyorum. Herk..