- Kategori
- Gündelik Yaşam
Şimdide yaşamak
Hep geçmişi özledik... Ya da geleceği bekledik. Şu günler bir geçse dedik, o günler bir gelse... Eskiden böyle miydi diye iç çekerken bulduk kendimizi: Ne kadar rahattı yaşam çocukken, ne kadar özgürdük gençken...
Öğrenciyken hep annemlere özenirdim. İşten eve geldiklerinde işleri bitiyor diye. Öğrencinin öyle miydi, eve gel bir de sınava çalış. Annem hep derdi, öğrencilik hayatının en güzel çağı. Öğrencilik yıllarını özlemle anardı. Anlamazdım.
Yıllar geçti, sorumluluklar arttı. Yine genç bir kız olsam, yeniden hayatımı belirleyecek şans verseler... Şimdi üniversite dönemime dönebilsem diye iç geçirdim. Ya da şöyle aklımdakileri hayata geçirebilsem; ama hep ileri bir tarih veriyordum kendime. Şimdi diye bir şey yokmuşçasına... Hep kendimi kandırıyordum.
Ama bir gün anladım ki ertelememeli hayatı. Geçmişin kanatları altında ya da gelecek ümidiyle değil, şimdide yaşamalı insan... Anlamıyoruz, sanki şimdiler toplanıp gelecek olmuyor da... Geçiştirilmiş şimdilerin yolunun bomboş bir geleceğe çıkacağını da.
Düşünüyorum da yine eskiye dönsem, yine aynı seçimleri yapardım. Aynı ‘şimdide’ bulurdum kendimi.
Dopdolu bir gelecek dileğiyle...
- Toplam blog
- : 132
- : 3374
- Kayıt tarihi
- : 09.08.06
Odtü mezunu; edebiyat ve sinema düşkünü biriyim. AFSAD’ta fotoğraf, Sinematek’te film yapımı üzer..