- Kategori
- Blog
Son görevin ardından. Son nokta!
Dün akşam okuduğum birkaç yorum, Merhum Mustafa Mumcu’nun kardeşi olduğunu belirten bir beyefendiye aitti.
Ancak, ağabeyine gösterilen yakın ilgi ve alakadan memnuniyet duyduğunu belirtmek bir yana, adeta olan bitenler hakkında şikayetçi bir görünüm sergilemekteydi.
Oysa yüzlerce yazar arkadaşımız gerek blog yazılarıyla gerekse taziye yorumlarıyla son görevlerini yapmak çabası içinde oldular.
Yapılanlar ise, alışılagelmiş toplum geleneğimizin gereklerini yerine girmek ve iyi bilirdik demekti sadece.
Bunları yaparken de kendisi hakkında MB çerçevesi içerisinde edindiğimiz izlenimler ön planda olmuştur hep.
Ve bu anlatımlarda asla bizleri sonradan yanıltacak cümleler kullanılmamıştır.
Yani bizler Merhum yazar arkadaşımız hakkında neler hissettiysek ve kendisi bizlere neler yansıttıysa onları kaleme almışızdır.. (özel hayatı ise, adı üstünde özeldir)
Ayrıca tanıyanlar olarak, (yüzlerce kişi) on adım bile atamadan tıkanıp kaldığına yakınen şahit olduk uzunca bir dönem, hemde defalarca.
Hem bırakınız yazar arkadaşımız olmasını, yoldan geçen bir insan olsak dahi bu dram’a kayıtsız ve ilgisiz kalmamız mümkün olamazdı .
Ne diyelim, bu durumda bundan böyle bizlere sus pus olmak düşüyor...
Oysa cenaze töreninde bulunan akrabaları bizlere gayet nazik davranmışlardı.
Ancak bu ifadeler, gerçek bir usta olarak kendisini saygıyla anmak özgürlüğümüze engel değil.