Son kez m!?

İzlediğim film son kez bitiyordu.

Biten giden bir gecenin kuş sesleri eşliğinde,

Sende gidiyordun nasıl olduysa son kez gecemden.

Benim son kezim, olunca sormuştum?

İçimi içen gecenin de sonu muydu bu diye?

Sende benim son kez- imle yanıtlamadın zaten.

Dudaklarımdan dökülen ne çok son kez-im vardı benim.

Ağzımdan senin şarkın akarken

Aklımın bir ucuyla tuttuğum

Ölüm yollarını seyrediyordum, o film eşliğinde…

Hem onlarda bir çeşit film değil miydi sanki zihnimde?

Kendi renklerimi doğruyordum onlarla,

Güneşe kurban ettiğim siyahlar avlıyordum geceden…

Kısa tırnaklarım geçmese de içine

Pençeler taşıyordu ellerimden,

Son kez avuç avuç döküyordum işte.

Benim son kez-imle…

Hayatla aramızda duran

Dokunulmaz, onarılmaz

Üretim hatası camdan kapıyı açamıyordum neden?

Son kez denemiştim benim son kez-imle…

Gelemedim.

Olmuyordu.

Bildiğin gelememiştim işte.

Daha güzel denemiştim aslında

Hep güzel istedim seni ben.

Son kezdi, o yüzden etikti belki.

Hem tüm bunlar bir yana

Aslında ben neden öldüm diyecektim reklam aralarında  

Sana.

Henüz kalbine varmadan

O ilkbahar da, onu okumadan

Duymadığın kuş cıvıltılarıyla

Bir film eşliğinde neden öldüm?

İzliyordum uzaktan dedin

Son kezi yok, etik değildi ama ben duydum

Sadece bu muydu kelimelerin?

Hem ben seviyordum seni, hep güzel sevdim.

Söylesene bana ben neden öldüm ki sende?

Hani ben şarkılar dökecektim yollarıma, sana gelirken

Ağıtlarımı vurup,

Yazacaktım sana, daha nice son kezler…

Son defanın anlamını kör edercesine yazacaktım hem

Bir bilsen sen!

Ne çok son kezim olacaktı daha benim,

Hiç bitmeyen,

Ne çok son kezim…

Ölmeseydim keşke sende…

Hani benim son kez-imle olsaydı

Belki yeniden doğardım.

Sen öldürünce,

Senin son kez-inle

Etik oldu, güzel oldu

Tam oldu da,

Ölmüş oldum ya…

Son kez değil,

Son oldum ya. 

...