- Kategori
- Şiir
Sonsuz bahar
yaprak, uzanan dala bir umutla sarılmış...
İçinde baharın o yemyeşil havası
Gönlünde ufka doğan maviliğin duası
Ruhta benliği ısıtan sonsuz kar manzarası
Dilinde hiç bitmeyen ateşin lir aryası
Öyle bir sonbahar ki pencereden süzülen
Ne o, varından bıktı ne vardır onu bilen
Biçilmez hiçbir demde bu sonbahar atlası
***
Yapraklar tüm renkleri tutarken özlerinde
Yeşil serinlik içmiş billur akan gözlerinde
Gözler renk tınısında bir tek sesle coşunca
Yaprak uzanan dala bir umutla sarılmış
Maviye kucak açan şu şen nağmeli gönül
Bir ışık huzmesiyle griliğe darılmış
Hayatın ezgisini üfleyen flüt sesi
Beyazdan süzülecek kristalle karılmış
***
Şu yüreği titreten melodinin ahengi
Yaprakta biriktirmiş solmayan benlik rengi
***
Yüzünü canlılığın gücüne çeviren naz
Tuttuğu yaprağıyla biriktirip binbir haz
Kökünden haber almış, tomurcuk patlayacak
O an’a şahit olun; inanın, ömür bir yaz!
Mavi bir tülle kaplı rüyasına dalan can
Şu griyi bilmeyen semaya etti niyaz
***
Bu öylesi bahar ki sanılmasın bir sondur
Hiç dinmeyecek flüt yeşil gönüle fondur
Yürek şu sonbaharı hiç bu kadar sevmedi
Sonbahar emeline tek bir gölge değmedi
Mavi göğün sardığı yemyeşil gülen yaprak
Sonbaharın rengine sonsuzluğu ekledi
***
Ey kalemin yazısı yaz sonbahar, bu ömre
Yeşilin güftesini çal sonbahar, flütle
Flüt sonsuz sesini yaysın tek maviliğe
Can baharını duysun o ezginin sesiyle
Yaz yeşilin mührünü, yaz mavi, flütünle.
Yegâh Elif Mizrâde
- Toplam blog
- : 191
- : 769
- Kayıt tarihi
- : 21.07.09
“Yazı yazmak” bir Yürek Yolculuğudur. Okumak ve yazmak bana Edebiyat alanının kapılarını açtı… Ed..