- Kategori
- Şiir
Su, ben ve diğerleri

Masum, temiz. (Resim internettenalınmıştır.)
Su. Duvar, duvar su.
Bir duvar, sudan. Sert betondan.
Alıp önüne ev, araba, uçak, fabrika demeden.
Gücün kimde olduğunu sokmak istercesine gözümüze.
Su, duygularımın en dingin hali.
Monet’in tablosu.
Gölün üstünde huzurla salınan nilüferler.
Cesaret edemeyeceğim bir güvenle teslimiyetteler.
Su, korkularım var çocukluk yıllarından anılarda,
Suyla olan, sudan kalan.
Nilüferlerin teslimiyeti, gıpta ettiğim.
Bana uzak duran.
Su değimliydi, birkaç gün öncesi yutan on binleri.
Korkularım, kurtulmaya çalıştığım su dolu kabuslar.
Gücünden mi korkuyorum?
Hüküm edememek den mi?
İstediği yere, istediği gibi gidebilmesini mi kıskanıyorum?
İsterse huzur, isterse kabus olması mı? Onu güçlü yapıyor?
Acımasızca, önüne kattıklarını sorgulamıyor olması,
Kıyıya vururken dalga, dalga çıkarttığı namelerin,
Aşktan tutup, merhamete ve meste ulaştırdığı insanları,
Kendini kötü bilmelerinden çekinmeden,
Feryada, yakarışa aldırmadan söküp köklerinden,
Sevdiğinden, canından.
Savururken cansız kıyılara.
Ruhuna sükunet, kalbine sevgi olurken sesi insanın.
Gücü ölüm, ayrılık ve nefrete vardıran.
Öfkelenip yakmak istesem, yakamayacağım.
Yıkmak istesem yıkamayacağım.
Örtmek istesem örtemeyeceğim.
Hayatımın kaynağı.
Varlık yolunda, bir dalma sudan ete ve kemiğe,
Koruyucum, anne karnında.
Su can,
Su huzur,
Su merhamet,
Su bereket,
Su güç,
Su hiddet,
Su korku,
Su ÖLÜM…
Sağlıkla ve mutlu kalın…