Su gibi duru-lmak

Yüklenmiş gidiyorken tüm hayatı sırtıma; taşıdığım aslında salt kendi hayatım değildi biliyordum. Minik de olsa yükleri sürekli taşıyınca taşıyabileceğinden ağırlaşıyordu hayat. Mola demesini bilmek gerekiyordu. Engelleyici sebeplere , zamansızlığa, karmaşıklığa rağmen MOLA dedim işte…

Mola paylaşmaktı, yazmaktı bence. Kaç kişiyi ilgilendirirdi yazdıklarım. Kimilerine göre kafa şişirmek, laf kalabalığı olabilirdi ama paylaşmaktı bence….

Binlerce karınca minikliğinde satır. Büyüteç gerekiyordu görmeye anlamaya….

Bu kadar küçük olunca ve biriktirince elbet karışacaktı, ayıklaması zor olacaktı satırları.

Bembeyaz kağıda serilince hepsi beklide netleşebilirdi, anlamlanması kolay olurdu diye umut ederek seriverdim satırları…Bakalım ayıklayabilecek miyim?

Yüzlerce blog okudum bu arada. Bazılarını nasıl kıskandım; öyle güzel ve duru anlatabilmişler ki kendilerini ….Yazmalıydım bende.

Uzun zamandan beri kendimi vererek kitap okuyamadığımı, kendimi dinleyemediğimi fark ettim. Hayatın akışına çok fazla kaptırıyoruz bazen. Zaman ayıramıyoruz bize, kendimize…

Hayatın bizi yormasına biz izin veriyoruz…Zorlukları da olacak elbet ama sıyrılmayı bilmek biraz maharet gerektiriyor. Onu ortaya çıkarmak için de düşünmek , gözlemlemek gerekiyor sanırım…Düşünceler gözlemler….

Düşünce ve gözlemlerden başım döndü yazmak durulmaktı.

Dünyadaki ve Türkiye deki olaylara uzak değilim. Dinliyorum düşünüyorum sorguluyorum. Tarafsız değilim, tarafım elbette ama çok fazla bilgi sahibi olmadığımı düşündüğümden bu konulara el uzatmıyorum.

Hüzünlü ve melankolik yazılar yazıyorum. Duygu insanı diyor kimileri.

Hayatımdan hoşnut olmadığımın göstergesi olmasın yazılanlar ama en çok hüzünlüyken yazmak geliyor. Mutluluklarımı sanırım daha kolay paylaşıyorum ama hüzünleri biriktirip satırlara döküyorum.

Dedim ya ; sırtımda taşıdığım salt kendi hayatım değil. Etraftaki hayatlardan da yükler alıyorum bazen onları da yazılara döküyorum. Çok yorucu olsa da bölüşmek iyi geliyor.

Sözü olan herkesi dinlemek gerektiğine inanıyorum herkesin bir hikayesi var ve bize ipucu olacak tecrübeleri. Herkesin farklı bir görüşü ve frekansı olabilir. Saygıyla ……

AYNI FREKANSTA OLMAK gerekmiyor bölüşmek için dimi ?. Aynı frekansta olup olmadığımızı anlamak da belli bir süreç ve sabır gerektiriyor ….

Atılması gereken en büyük yük taşınması gereksiz, sağlığımızı kaybettirecek yükler hemen indirmeliyiz sırtımızdan. Başarabilmeyi diliyorum.

Satırları ayıklayamadım sanırım. Büyütecimi kaybettim :)Durulma yazısıydı. DURU –LDUM.

PAYLAŞMA BÖLÜŞME YAZISIYDI.BÖL-ÜŞTÜM

Bazen olmuyor bazen…Ne yaparsan yap olmuyor….

Orada kadere inanmak gerekiyor işte…

Nokta koymak kabullenmek…

SEVGİYE UMUTLA….